โทไก
From Wikipedia, the free encyclopedia
โทไก (ญี่ปุ่น: 東海 地方; โรมาจิ: Tōkai-chihō) เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู อยู่ในพื้นที่ทางตอนกลางของประเทศที่เรียกกันว่า ภาคชูบุ (ภาคกลาง) ชื่อ "โทไก" นั้นหมายถึง "ทะเลตะวันออก" มาจากคำว่า "โทไกโด" หรือถนนสายทะเลตะวันออก หนึ่งในเส้นทางการคมนาคมหลักของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ซึ่งปัจจุบัน อนุภูมิภาคโทไกนั้นประกอบไปด้วยจังหวัดชิซูโอกะ จังหวัดไอจิ จังหวัดกิฟุ และจังหวัดมิเอะ
ภาคโทไก 東海地方 | |
---|---|
![]() แผนที่แสดงอนุภูมิภาคโทไก | |
ประเทศ | ![]() |
ภูมิภาค | ชูบุ |
พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 29,316.53 ตร.กม. (11,319.18 ตร.ไมล์) |
ประชากร (ปี 2010) | |
• ทั้งหมด | 15,138,397 คน |
• ความหนาแน่น | 520 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์) |
เขตเวลา | UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น) |
เมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้คือนาโงยะ และอาณาเขตของเมืองนาโงยะและปริมณฑลที่เชื่อมต่อกันกลายเป็นมหานครก็กินพื้นที่ขนาดใหญ่และมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น นอกจากนี้แล้วเศรษฐกิจของเมืองนาโงยะยังส่งผลไปถึงเมืองต่าง ๆ ในสามจังหวัดโดยรอบ คือ ไอจิ กิฟุ และมิเอะ ซึ่งบางทีก็จะถูกเรียกว่า ภาคชูเกียว
โทไกจัดได้ว่าเป็นเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และมีเศรษฐกิจที่พึ่งพิงกับภาคอุตสาหกรรมเป็นหลัก
อนุภูมิภาคโทไกเคยประสบกับภัยแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งในอดีต และจากงานวิจัยของคิโย โมงิพบว่ามีความเป็นไปได้ที่ภูมิภาคนี้จะประสบกับเหตุแผ่นดินไหวขนาด 8.0 ขึ้นไปในอนาคตอันใกล้ เมืองนาโงยะ ชิซูโอกะ และเมืองใหญ่อื่น ๆ อาจจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก โดยอาจจะเป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดอันหนึ่งของโลก ดังนั้นรัฐบาลญี่ปุ่นจึงได้กำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเผ้าระวังในปี ค.ศ. 1970 และเปลี่ยนเป็นเขตเฝ้าระวังพิเศษในปี ค.ศ. 1974[1]