![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Sino-Portugese_Buildings_in_Phuket_Town_%2528II%2529.jpg/640px-Sino-Portugese_Buildings_in_Phuket_Town_%2528II%2529.jpg&w=640&q=50)
สถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส
From Wikipedia, the free encyclopedia
สถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส (อังกฤษ: Sino-Portuguese Architecture) คือรูปแบบของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานกันระหว่างตะวันออกกับตะวันตก คือ โปรตุเกส จีน และมลายูในแหลมมลายูสมัยจักรวรรดินิยมตะวันตก ราวปี พ.ศ. 2054 สามารถพบเห็นได้ในมะละกา ปีนัง สิงคโปร์ มาเก๊า รวมถึงไทย เช่น ในเขตเทศบาลนครภูเก็ตซึ่งมีจำนวนมากและสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Sino-Portugese_Buildings_in_Phuket_Town_%28II%29.jpg/640px-Sino-Portugese_Buildings_in_Phuket_Town_%28II%29.jpg)
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Phuket_Town_Thailand-Phuket-Municipality-Police-Station-01.jpg/640px-Phuket_Town_Thailand-Phuket-Municipality-Police-Station-01.jpg)
สถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกสเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยในสมัยที่พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เป็นสมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลภูเก็ต ในช่วงปี พ.ศ. 2444–2456 ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยารัษฎานุประดิษฐ์ฯ ถือเป็นผู้ที่พัฒนาเมืองภูเก็ตให้มีความเจริญในทุก ๆ ด้าน โดยเฉพาะการวางผังเมืองภูเก็ตใหม่ในระบบกริดตาราง[1]