Loading AI tools
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สเตอร์ลิง (อังกฤษ: sterling; อักษรย่อ: stg;[3] รหัส ISO: GBP) เป็นสกุลเงินตราอย่างเป็นทางการของสหราชอาณาจักรและ 9 ดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร[4] ส่วน ปอนด์ (pound; สัญลักษณ์: £) เป็นหน่วยหลักของสเตอร์ลิง[5] และคำว่า ปอนด์ ใช้เรียกสกุลเงินอังกฤษโดยทั่วไป[6] โดยมักเรียกในต่างประเทศว่า ปอนด์อังกฤษ หรือ ปอนด์สเตอร์ลิง[5][6]
สเตอร์ลิง | |
---|---|
ISO 4217 | |
รหัส | GBP |
การตั้งชื่อ | |
หน่วยย่อย | |
1100 | เพนนี |
พหูพจน์ | pounds |
เพนนี | เพนซ์ |
สัญลักษณ์ | £ |
เพนนี | p |
ธนบัตร | |
ใช้บ่อย |
|
ไม่ค่อยใช้ | |
เหรียญ |
|
ข้อมูลการใช้ | |
วันที่เริ่มใช้ | ป. 800 |
ผู้ใช้ | |
การตีพิมพ์ | |
ธนาคารกลาง | ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ |
เว็บไซต์ | www |
เจ้าของโรงพิมพ์ | De La Rue[1] |
โรงพิมพ์ธนบัตร | Royal Mint |
เว็บไซต์ | www |
การประเมินค่า | |
อัตราเงินเฟ้อ | 8.2% หรือ 9.4% |
ที่มา | Office for National Statistics, 20 กรกฎาคม 2022[2] |
วิธี | CPIH หรือ CPI |
ผูกค่าโดย | ดู § Pegged currencies |
สเตอร์ลิงเป็นสกุลเงินที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงใช้งานอยู่ และมีการใข้งานตั้งแต่เริ่มการผลิตเหรียญ[7] ปัจจุบันเป็นสกุลเงินที่มีการแลกเปลี่ยนมากเป็นอันดับ 4 ในตลาดเงินตราต่างประเทศ เป็นรองเพียงดอลลาร์สหรัฐ ยูโร และเยน[8]
สกุลเงินในดินแดนภายใต้อธิปไตยทั้งหมดและดินแดนโพ้นทะเลของบริเตนส่วนใหญ่ใช้สเตอร์ลิงหรือยึดราคาตามมูลค่าของสเตอร์ลิง ดินแดนเหล่านี้ ได้แก่ เจอร์ซีย์ เกิร์นซีย์ ไอล์ออฟแมน หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ยิบรอลตาร์ เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เซนต์เฮเลนา และบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี[9][10] กับตริสตันดากูนยา[11]
ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตนบางส่วนมีสกุลเงินที่ยึดกับดอลลาร์สหรัฐหรือดอลลาร์นิวซีแลนด์ ส่วนแอโครเทียรีและดิเคเลีย (ในไซปรัส) ใช้สกุลเงินยูโร
เงินปอนด์เริ่มใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณ กล่าวคือ เมื่อประมาณ พ.ศ. 1320 ราชอาณาจักรแซกซัน (อาจเรียกว่าพวกอังกฤษสมัยโบราณก็ได้ แต่ความจริงแล้ว แซกซันไม่ได้เป็นบรรพบุรุษโดยตรงของอังกฤษปัจจุบัน) ได้ทำเหรียญกษาปณ์ขึ้นจากโลหะเงินแท้ น้ำหนัก 1 ปอนด์ ซึ่งได้เหรียญเงินเป็นจำนวน 240 อัน เรียกว่าเหรียญสเตอร์ลิง และด้วยน้ำหนักเท่ากับ 1 ปอนด์นี้เอง เมื่อต้องใช้จ่ายเงิน ก็จะบอกค่าเป็นจำนวนปอนด์ของเหรียญสเตอร์ลิง (pounds of sterlings) และภายหลังเรียกสั้นลงว่า ปอนด์สเตอร์ลิง (pound sterling)
ครั้นเมื่อพวกนอร์มัน (Norman) เข้ามาครองอำนาจแทนพวกแซกซัน พวกนี้ได้แบ่งหน่วยเงินตราปอนด์ออกเป็นหน่วยย่อย คือ 1 ปอนด์ แบ่งได้ 20 ชิลลิง (shilling) และ 1 ชิลลิง ยังแบ่งได้อีกเป็น 12 เพนนี (เอกพจน์ penny, พหูพจน์ pennies หรือ pence)
เรื่องค่าของปอนด์นั้นยังไม่จบ เพราะตัวย่อของปอนด์นั้นมีปัญหา เมื่ออักษรย่อของปอนด์นั้น ใช้ lb หรือ £ ซึ่งทำให้สับสน และอักษรย่อ หรือเครื่องหมายดังกล่าว มีที่มาจากคำว่า libra ในภาษาละตินสมัยกลาง ความจริงแล้ว คำว่า ลิบรา ก็คือ ตาชั่ง (คำเดียวกับที่เรียกกลุ่มดาวราศีตุล) สำหรับอักษร £. นั้น ก็คือตัว L นั่นเอง (ใช้ได้ทั้งสองแบบ) ในตำราเก่าๆ บางครั้งเขียน l. เฉยๆ ก็มี
ส่วนชิลลิงนั้น ใช้อักษรย่อว่า s เฉย ๆ ตัวอักษรนี้ไม่ได้ย่อจาก shilling แต่มาจาก solidus ในภาษาละติน สำหรับหน่วยเล็กสุด คือ เพนนีนั้น ย่อเป็น d เพราะในภาษาละตินนั้น หน่วยเล็กสุดของค่าเงินคือ denarius เราจึงอาจพบการเขียนบอกจำนวนเงินเป็น 2l. 8s. 5d. นั่นคือ 2 ปอนด์ 8 ชิลลิง กับอีก 5 เพนนี
สำหรับเหรียญชิลลิงนั้น มีค่าเท่ากับ 12 เพนนี เดิมเรียกว่าเทสทัน หรือเทสทูน (teston, testoon) เริ่มมีครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2047 มีการแกะสลักเป็นพระพักตร์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ครั้นในสมัยรัชกาลพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ยังคงใช้เหรียญค่านี้ แต่เรียกใหม่ว่า ชิลลิง ส่วนที่มาของชื่อนั้น จริงๆ แล้วยังไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด แต่เข้าใจว่าเรียกตามเหรียญของพวกอังโกล-แซกซัน คือสคีลลิง (scilling, scylling) และบางรัฐของเยอรมนีก็มีการผลิตเหรียญกษาปณ์ที่เรียกว่า ชิลลิง (schilling) เหมือนกัน
ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2464 ค่าของชิลลิงเป็นแต่ชื่อเรียกเท่านั้น ไม่ได้มีการผลิตเหรียญเงินค่าชิลลิงออกมา และอีก 26 ปีต่อมา มีการผลิตเหรียญชิลลิง โดยใช้โลหะผสมระหว่างทองแดง และนิกเกิล เรียกว่าโลหะคิวโพรนิเกิล เมื่อถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 อังกฤษได้เปลี่ยนมาตราเงินแบบเทียบร้อยตามหลักสากล คือ 100 เพนนี เป็น 1 ปอนด์ โดยไม่ใช้หน่วยชิลลิงอีก ทำให้อักษรย่อชิลลิงจึงหมดไป อักษรย่อเพนนี เปลี่ยนจาก d เป็น p ซึ่งย่อมาจากคำว่าเพนนี (penny) โดยตรง
ธนบัตรประกอบด้วย 5,10, 20 และ 50 ปอนด์
เหรียญประกอบด้วย 1, 2, 5, 10, 20, 50 เพนนี และ 1, 2 ปอนด์
ภาพ | มูลค่า | เส้นผ่านศูนย์กลาง | ความหนา | น้ำหนัก | ส่วนประกอบ | ปีที่ประกาศใช้ | |
---|---|---|---|---|---|---|---|
ด้านหน้า | ด้านหลัง | ||||||
1 เพนนี | 20.03 มม. | 1.65 มม. | 3.56 กรัม | เหล็กกล้าชุบทองแดง | พ.ศ. 2514 | ||
2 เพนซ์ | 25.90 มม. | 1.85 มม. | 7.12 กรัม | พ.ศ. 2514 | |||
5 เพนซ์ | 18.00 มม. | 1.70 มม. | 3.25 กรัม | ทองแดงผสมนิเกิล (คิวโปรนิเกิล) | พ.ศ. 2533 | ||
10 เพนซ์ | 24.50 มม. | 1.85 มม. | 6.50 กรัม | พ.ศ. 2535 | |||
20 เพนซ์ | 21.40 มม. | 1.70 มม. | 5.00 กรัม | พ.ศ. 2525 | |||
25 เพนซ์ | 38.61 มม. | 2.89 มม. | 28.28 กรัม | พ.ศ. 2515 | |||
50 เพนซ์ | 27.30 มม. | 1.78 มม. | 8.00 กรัม | พ.ศ. 2540 | |||
1 ปอนด์ | 22.50 มม. | 3.15 มม. | 9.50 กรัม | ทองเหลืองผสมนิเกิล (นิเกิลบราส) | พ.ศ. 2526 | ||
2 ปอนด์ | 28.40 มม. | 2.50 มม. | 12.00 กรัม | วงแหวน: ทองเหลืองผสมนิเกิล (นิเกิลบราส) ตรงกลาง: ทองแดงผสมนิเกิล (คิวโปรนิเกิล) |
พ.ศ. 2540 | ||
5 ปอนด์ | 38.61 มม. | 2.89 มม. | 28.28 กรัม | ทองแดงผสมนิเกิล (คิวโปรนิเกิล) | พ.ศ. 2533 |