![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/Allan_Jay_Quesada_-_Santo_Nino_Cathedral_or_the_Basilica_del_Santo_Ni%25C3%25B1o_DSC_7880.jpg/640px-Allan_Jay_Quesada_-_Santo_Nino_Cathedral_or_the_Basilica_del_Santo_Ni%25C3%25B1o_DSC_7880.jpg&w=640&q=50)
บาซิลิกาเดลซันโตนิญโญ
From Wikipedia, the free encyclopedia
มหาวิหารรองพระกุมารศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Minor Basilica of the Holy Child) หรือชื่อท้องถิ่น บาซิลิกาเดลซันโตนิญโญเดเซบู (สเปน: Basílica Minore del Santo Niño de Cebú) หรือมักเรียกกันว่า มหาวิหารซันตานิญโญ เป็นมหาวิหารรองในนครเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งขึ้นในปี 1565 โดยคุณพ่อ อังเดรส เด อูร์ดาเนตา และคุณพ่อ ดิเอโก เด อาร์แรรา ถือเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ สร้างขึ้นบนจุดที่ค้นพบรูปเคารพซันโตนิญโญเดเซบูระหว่างการออกเดินทางขอบมิกุเอล โลเปซ เด เลกัซปี รูปเคารพพระกุมารเยซูองค์นี้ เป็นองค์เดียวกับที่ แฟร์ดีนันด์ มาเจลลัน ถวายแด่ราชาฮูมาโบนเมื่อครั้นประกอบศีลจุ่มเข้าสู่โรมันคาทอลิกในปี 1521[1] พระสันตะปาปาปอลที่หก ยกสถานะที่นี่จากโบสถ์เป็นมหาวิหารในปี 1965 และประกาศให้ที่นี่เป็นสัญลักษณ์ของจุดกำเนิดและการเติบโตของศาสนาคริสต์ในประเทศฟิลิปปินส์[7]
บาซิลิกาเดลซันโตนิญโญ | |
---|---|
มหาวิหารรองพระกุมารผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์แห่งเซบู | |
![]() ภาพถ่ายภายนอกของอาคารมหาวิหารเมื่อปี 2018 | |
![]() | |
10°17′38″N 123°54′5″E | |
ที่ตั้ง | นครเซบู |
ประเทศ | ประเทศฟิลิปปินส์ |
ภาษา | เซบูอาโน, อังกฤษ |
นิกาย | โรมันคาทอลิก |
นักบวชประจำ | คณะนักบุญเอากัสติน |
เว็บไซต์ | Basilica del Santo Niño |
ประวัติ | |
ชื่อเดิม | โบสถ์และคอนเวนต์นักบุญเอากัสติน[1] |
สถานะ | มหาวิหารรอง |
ก่อตั้ง | 28 เมษายน 1565; 459 ปีก่อน (1565-04-28) |
ผู้ก่อตั้ง | คุณพ่ออังเดรส เด อูร์ดาเนตา O.S.A. คุณพ่อดิเอโก เด แอร์แรรา O.S.A. |
อุทิศแก่ | ซันโตนิญโญเดเซบู |
เสกเมื่อ | 16 มกราคม 1740; 284 ปีก่อน (1740-01-16)[2] |
สถาปัตยกรรม | |
สถานะการใช้งาน | เปิด |
การขึ้นทะเบียน | จุดหมายตาทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ; สมบัติทางวัฒนธรรมแห่งชาติ[3][4] |
ขึ้นทะเบียนเมื่อ | 1941; 14 เมษายน 2021 |
สถาปนิก | คุณพ่อ ฌวน เด อัลบารัน (Juan de Albarran), O.S.A. |
ประเภทสถาปัตย์ | แปลนกางเขน, คอนเวนต์ |
รูปแบบสถาปัตย์ | บาโรกแผ่นดินไหว |
ปีสร้าง |
|
งานฐานราก | กุมภาพันธ์ 1735; 289 ปีที่แล้ว (1735-02)[2] |
แล้วเสร็จ | 16 มกราคม 1740; 284 ปีก่อน (1740-01-16)[2] |
โครงสร้าง | |
อาคารยาว | 62.3 m (204 ft)[5] |
อาคารกว้าง | 17.7 m (58 ft)[5] |
Width across transepts | 31.2 m (102 ft)[5] |
ขนาดอื่น ๆ | Façade facing southwest |
จำนวนหอคอย | 1 |
วัสดุ | หิน[1] |
การปกครอง | |
Deanery | สายประคำศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง (Most Holy Rosary)[6] |
อัครมุขมณฑล | เซบู |
นักบวช | |
ไพรเออร์ | Rev. Fr. Basilio Sugata-on, O.S.A. |
Rector | Rev. Fr. Nelson G. Zerda, O.S.A. |
โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างในปี 1740 และพระสันตะสำนักได้ประกาศให้ที่นี่เป็น "มารดาของโบสถ์ทั้งปวงในฟิลิปปินส์" (Mother and Head of all Churches in the Philippines)[8] มหาวิหารอยู่ภายใต้เขตของสังฆมณฑลเซบู และแคว้นเอากัสตินซันโตนิญโญเดเซบู
โบสถ์หลังแรกสร้างขึ้นโดยใช้ไม้และนีปา ก่อนที่จะมีการสร้างหลังใหม่ในปี 1605 แล้วเสร็จในปี 1626 กระนั้นโลสถ์หลังนี้ถูกเพลิงไหม้ในปี 1628 คุณพ่อ ฌวน เมดินา (Juan Medina, O.S.A.)[9] เริ่มการก่อสร้างโบสถ์หลังใหม่ขึ้นในปีเดียวกันโดยใช้หินกับอิฐ แต่หยุดการก่อสร้างไปเพราะพบว่าโครงสร้างมีปัญา ต่อมาในปี 1735 จึงเริ่มก่อสร้างโบสถ์หลังปัจจุบัน โดยเริ่มต้นที่ฐานทำจากหิน การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1740[2] ต่อมาในปี 1789 มีการบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ และอีกครั้งในปี 1889 โดยคุณพ่อ มาเตโอ ดิเอซ (Mateo Diez, O.S.A.) โดยมีการเพิ่มเติมกน้าต่างเข้ามาในโครงสร้างเดิม มีการบูรณะครั้งใหญ่ในปี 1965 เนื่องมนโอกาสครบรอบสี่ศตวรรษในการเป็นคริสต์ของประเทศ[10]