บทความนี้เกี่ยวกับบทความทางศิลปะ สำหรับเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับชีวิตของพระเยซู ดูที่ ลำดับเหตุการณ์ในชีวิตของพระเยซู
ชีวิตของพระคริสต์ (อังกฤษ : Life of Christ ) เป็นฉากชุดจากชีวิตบนโลกของพระเยซู ที่เป็นหัวเรื่องที่ใช้ในการเขียนภาพชุดในศิลปะศาสนาคริสต์ มักจะเป็นชุดเอกลักษณ์หรือเป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระนางพรหมจารี จำนวนฉากก็ต่างกันไปตามแต่เนื้อที่ใช้วาดภาพ ลักษณะการสร้างงานก็อาจจะเป็นจิตรกรรมฝาผนัง จิตรกรรมแผง หน้าต่างประดับกระจกสี เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร พรมทอแขวนผนัง งานสลักหิน งานแกะงาช้างและอื่น ๆ บางฉากก็เป็นภาพเขียนเดี่ยว ๆ เช่น “การตรึงพระเยซูที่กางเขน ” ที่นิยมเขียนกันมาก
วงจรอิตาลีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 จิตรกรรมฝาผนัง โดยเกาเดนซีโอ เฟอร์รารี ประกอบด้วย 21 ฉากตั้งแต่แม่พระรับสารจนถึงการคืนพระชนม์
ชุดที่นิยมเขียนกันก็ได้แก่ชุดที่เกี่ยวกับการประสูติ และพระทรมานของพระเยซู ที่นำไปสู่การตรึงพระเยซูที่กางเขน และการคืนพระชนม์ แต่ภาพเขียนที่เกี่ยวกับการเทศนา ก่อนที่จะถึงเหตุการณ์ในวาระสุดท้ายของพระองค์แทบจะไม่เขียนกันในยุคกลางด้วยเหตุผลหลายอย่าง[1]
ฉากที่แกะบนงาช้างเป็นฉาก “การประหารทารกผู้วิมล ” “พระเยซูทรงรับบัพติศมา ” และ “การแต่งงานที่คานา ” จากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5
“พระทรมาน” ราว ค.ศ. 1490 ประกอบด้วยฉากเล็กๆ ที่รวมทั้งฉาก “เข้ากรุงเยรุซาเล็ม ”
ฉากหลัก ๆ ก็ได้แก่:[2]
ปฏิบัติพระภารกิจ
“พระเยซูทรงรับบัพติศมา ” (Baptism of Jesus)
“ปาฏิหาริย์จับปลา ” (Miraculous Draught of Fish) มักจะเป็นส่วนหนึ่งของภาพเกี่ยวกับชีวิตของอัครสาวก
“พระเยซูผจญมาร ” (Temptation of Christ) มักจะแบ่งเป็นสามตอน
“งานแต่งงานที่คานา ” (Wedding at Cana) เป็นฉากปาฏิหาริย์ฉากแรกที่กล่าวถึงในพระวรสาร และเป็นฉากเดียวที่มีพระแม่มารีอยู่ในฉากด้วย
“Samaritan woman at the well”
“พระเยซูทรงจำแลงพระกาย ” (Transfiguration of Jesus)
“การคืนชีพของลาซารัส ” (Raising of Lazarus)
พระทรมาน
“พระเยซูอำลามารดา ” (Christ taking leave of his Mother) เป็นหัวข้อที่เริ่มเขียนกันในปลายยุคกลาง - ไม่กล่าวถึงในพระวรสารฉบับใด
“วันอาทิตย์ใบลาน ” (Palm Sunday)
“พระเยซูกำจัดคนแลกเงิน ” (Jesus and the money changers) มักจะนิยมเขียนเป็นภาพเดี่ยวตั้งแต่สมัยเรเนอซ็องท์เป็นต้นมา
“อาหารค่ำมื้อสุดท้าย ” (Last Supper) และ พระเยซูล้างเท้าอัครทูต (Washing of feet)
“พระเยซูในสวนเกทเสมนี ” (Agony in the Garden)
“พระเยซูถูกจับ ” (Arrest of Jesus)
“พระเยซูถูกพิพากษา ” (Sanhedrin Trial of Jesus)
“พระเยซูต่อหน้าปีลาต” (Christ before Pontius Pilate )
“พระเยซูถูกเฆี่ยน ” (Flagellation of Christ)
“พระเยซูทรงมงกุฏหนาม ” (The Crowning with Thorns)
“คนนี้ไงล่ะ ” (Ecce homo)
“พระเยซูทรงแบกกางเขน ” (Christ carrying the Cross)
“การตรึงพระเยซูที่กางเขน ” (Crucifixion of Jesus) มักจะแบ่งเป็นฉากย่อย ๆ
“การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน ” (Deposition of Christ)
“โทมนัสกับร่างพระเยซู ” (Lamentation of Christ)
“สรงน้ำมันหอมพระเยซู ” (Epitaphios หรือ Anointing of Christ)
“การบรรจุพระศพพระเยซู ” (Entombment of Christ)
“การเสด็จสู่แดนผู้ตาย ” (Harrowing of Hell) ไม่ได้อยู่ในพระวรสาร
“การคืนพระชนม์ของพระเยซู ” (Resurrection of Jesus)
“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ ” (Noli me tangere)
“พระเยซูพบเอ็มมาอุส ” (Meeting Emmaus หรือ Supper at Emmaus)
“ความกังขาของนักบุญทอมัส ” (Doubting Thomas)
“พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ ” (Ascension of Jesus)
Schiller has sections on each of these, and many other less common subjects. Mâle's Chapter 2 analyses 13th century French Cathedral scenes in the text, and an appendix listing the contents of many.