จิตร ภูมิศักดิ์
From Wikipedia, the free encyclopedia
จิตร ภูมิศักดิ์ (25 กันยายน พ.ศ. 2473 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2509) เกิดที่อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี เป็นนักประวัติศาสตร์ นักกิจกรรม[1] นักคิดด้านการเมือง นักภาษาศาสตร์ชาวไทย ผลงานของเขาได้รับยกย่องเป็นหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่านถึง 3 รายการ
จิตร ภูมิศักดิ์ | |
---|---|
![]() จิตร ไม่ทราบปีที่ถ่าย | |
เกิด | สมจิตร ภูมิศักดิ์ 25 กันยายน พ.ศ. 2473 อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี ประเทศสยาม |
เสียชีวิต | 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 (35 ปี) อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร ประเทศไทย |
สาเหตุเสียชีวิต | ถูกล้อมยิง |
ชื่ออื่น | สหายปรีชา |
ศิษย์เก่า | คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
อาชีพ | นักเขียน, อาจารย์, นักประวัติศาสตร์, นักภาษาศาสตร์, นักกิจกรรม |
ผลงานเด่น | |
พรรคการเมือง | พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2508–2509) |
ถูกกล่าวหา | กระทำการเป็นคอมมิวนิสต์ |
สถานะทางคดี | ถูกคุมขังก่อนพิจารณาคดี และยกฟ้อง |
บิดามารดา |
|
ลายมือชื่อ | |
![]() |
จิตรเป็นนักวิชาการคนแรก ๆ ที่กล้าถกเถียงคัดค้านปราชญ์คนสำคัญ ด้วยวิธีคิดที่มีเหตุผลลุ่มลึก มีความโดดเด่นจากผลงานการค้นคว้าทางวิชาการที่แปลกใหม่และลึกซึ้ง ขณะเดียวกันจิตรยังมีความคิดต่อต้านระบบเผด็จการและการใช้อำนาจกดขี่ของชนชั้นสูงมาโดยตลอด[2]
แม้ว่าจะมีผลงานหลากหลายแขนง แต่อุดมการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของเขาเป็นปรปักษ์กับระบอบทหารที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างเข้มข้นในเวลานั้น จนทำให้ตัดสินใจไปเข้าร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ก่อนถูกยิงเสียชีวิต กระนั้นผลงานและแนวคิดของเขาเป็นส่วนหนึ่งของพลังผลักดันให้เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา[3] และยังมีอิทธิพลอยู่เรื่อยมา