Loading AI tools
การเมืองอเมริกัน จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ (อังกฤษ: Ladda Tammy Duckworth; เกิด 12 มีนาคม ค.ศ. 1968) นักการเมืองชาวอเมริกัน เป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐจากรัฐอิลลินอย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐจากรัฐอิลลินอย เขต 8[1] และอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการทหารผ่านศึกสหรัฐ
แทมมี ดักเวิร์ธ | |
---|---|
![]() ดักเวิร์ธ ใน ค.ศ. 2017 | |
สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ จาก รัฐอิลลินอย | |
เริ่มดำรงตำแหน่ง 3 มกราคม ค.ศ. 2017 ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ดิก เดอร์บิน | |
ก่อนหน้า | มาร์ก เคิร์ก |
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ จาก รัฐอิลลินอย เขต 8 | |
ดำรงตำแหน่ง 3 มกราคม ค.ศ. 2013 – 3 มกราคม ค.ศ. 2017 | |
ก่อนหน้า | โจ วอลช์ |
ถัดไป | ราชา กฤษณมูรติ |
ผู้ช่วยเลขาธิการกิจการทหารผ่านศึก สำหรับกิจการสาธารณะและระหว่างรัฐบาล | |
ดำรงตำแหน่ง 24 เมษายน ค.ศ. 2009 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2011 | |
ประธานาธิบดี | บารัก โอบามา |
ก่อนหน้า | ลิเซตต์ เอ็ม. มอนเดลโล |
ถัดไป | มิเชล กัลลูซิส |
ผู้อำนวยการกรมกิจการทหารผ่านศึกรัฐอิลลินอย | |
ดำรงตำแหน่ง 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 | |
ผู้ว่าการ | ร็อท บลาโกเจวิจ ปัท ควิน |
ก่อนหน้า | รอย ดอลกอส |
ถัดไป | แดเนียล แกรนท์ |
ข้อมูลส่วนบุคคล | |
เกิด | ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ 12 มีนาคม ค.ศ. 1968 กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย |
เชื้อชาติ | อเมริกัน ไทย |
พรรคการเมือง | เดโมแครต |
คู่สมรส | ไบรอัน โบล์สบีย์ |
บุตร | 2 |
บุพการี |
|
ศิษย์เก่า | มหาวิทยาลัยฮาวาย-มานัว มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน มหาวิทยาลัยคาเปลลา |
เว็บไซต์ | Government website |
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
รับใช้ | ![]() |
สังกัด | ![]() ![]() |
ประจำการ | 2535–2557 |
ยศ | ![]() |
หน่วย | ![]() |
สงคราม/การสู้รบ | สงครามอิรัก (ได้รับบาดเจ็บในขณะปฎิบัติหน้าที่) |
รางวัล | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
ลัดดา เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของร้อยเอกแฟรงก์ แอล. ดักเวิร์ธ กับนางละไม สมพรไพลิน[2] บิดาเป็นทหารผ่านศึกสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเวียดนาม มารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนจากจังหวัดเชียงใหม่[3] ครอบครัวของลัดดาโยกย้ายไปในหลายประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตามหน้าที่การงานของบิดาซึ่งเป็นทหาร แต่จากการที่เธอเคยพำนักอยู่หลายประเทศ นอกจากใช้อังกฤษเป็นภาษาหลัก เธอยังสามารถสื่อสารภาษาไทยในระดับดีมาก และอินโดนีเซียในระดับปานกลาง[4]
เธอเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนสิงคโปร์อเมริกัน, โรงเรียนนานาชาติกรุงเทพ, และโรงเรียนนานาชาติจาร์กาตา[5] เธอสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเพรสซิเดนต์ วิลเลียม แมกคินลีย์ ไฮสกูล ระดับอุดมศึกษาปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาวายวิทยาเขตมานัว, ปริญญาโทสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากมหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน และปริญญาเอกสาขาบริการประชาชนจากมหาวิทยาลัยคาเปลลา[6]
พันโทหญิงลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ สมรสแล้วกับพันตรีไบรอัน ดับเบิลยู. โบล์สบีย์ เจ้าหน้าที่กองพลสื่อสาร และสหายผ่านศึกในสงครามอิรัก[7] มีลูกสาว 2 คน โดยการทำเด็กหลอด (IVF) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2557[8] และ พ.ศ. 2561
เธอสมัครเข้าร่วมกองทัพสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2535 และเลือกที่จะเป็นนักบินเฮลิคอปเตอร์
ระหว่างที่เธอเข้าร่วมรบในสงครามรุกรานอิรัก เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เฮลิคอปเตอร์ ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก ที่เธอเป็นนักบินผู้ช่วย ถูกยิงลูกระเบิดเข้ามาในเครื่อง และเกิดระเบิดตรงที่เธอนั่ง ทำให้สูญเสียขาทั้งสองข้าง และแขนข้างขวาพิการ อย่างไรก็ตามแพทย์ก็ได้ทำการต่อแขนข้างขวาให้แก่เธอ แต่เธอต้องนั่งบนรถเข็น และใช้ขาเทียมในเวลาต่อมา[9]
เธอได้รับเลือกเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตในการเลือกตั้งกลางเทอม ที่รัฐอิลลินอย เป็นตัวแทนพรรคในการวิพากษ์วิจารณ์นโยบายอิรัก ของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุชหลายครั้ง ผลการเลือกตั้งเธอพ่ายแพ้คู่แข่งจากพรรครีพับลิกันไปอย่างสูสี ซึ่งห่างเพียงร้อยละ 2[10]
ลัดดาเป็นหนึ่งในตัวเลือกของพรรคเดโมแครต ในตำแหน่งวุฒิสมาชิกจากรัฐอิลลินอย ที่ว่างลงหลังบารัก โอบามา ไปดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา[11] ในต้นปี พ.ศ. 2552 แทมมี ดักเวิร์ธ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงกิจการทหารผ่านศึกของสหรัฐ[12]
ในปี พ.ศ. 2555 เธอได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขต 8 รัฐอิลลินอย ซึ่งเขตดังกล่าวถือเป็นเขตที่มีความหลากหลายทางเชื้อชาติสูง ประชากรส่วนใหญ่ร้อยละ 84 เป็นคนผิวขาว ส่วนคนเอเชียมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 6 จากจำนวนประชากรทั้งหมด 653,000 คน[5] ในการนี้เธอได้รับเสียงสนับสนุนจำนวนมากโดยเฉพาะจากชาวไทยที่พำนักในชิคาโก ซึ่งชาวไทยกลุ่มดังกล่าวต่างให้การสนับสนุนลัดดา[5] และตัวเธอเองก็ให้สัมภาษณ์กับ วีโอเอ ภาคภาษาไทย เกี่ยวกับการสนับสนุนของชาวไทย ความว่า "รู้สึกดีใจที่ได้รับการสนับสนุนจากชาวไทยและให้กำลังใจในการเข้าสู่สนามเลือกตั้งในครั้งนี้และจะใช้เงินที่ได้รับบริจาคอย่างคุ้มค่าเพราะการหาเสียงในสหรัฐต้องใช้งบประมาณจำนวนมาก"[5]
ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เธอได้รับชัยชนะการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยมีคะแนนชนะโจ วอลช์ คู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน ร้อยละ 55 ต่อร้อยละ 45 หรือคิดเป็น 120,774 ต่อ 99,922 คะแนน[9] เธอเป็นสตรีทุพพลภาพคนแรกที่ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา
ในปี พ.ศ. 2559[13] เธอได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง และกลายเป็นสมาชิกวุฒิสภาของสหรัฐ รวมถึงเป็นวุฒิสมาชิกคนแรกของสหรัฐฯ ที่ให้กำเนิดบุตรขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา