Ҳуқуқи муаллиф
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ҳуқуқи муаллиф (форсӣ: حق مؤلف) яке аз анвоъи моликияти фикрӣ аст, ки ба ҳуқуқи моддӣ ва маънавии падидоварандагони асари адабӣ ва ҳунарӣ гуфта мешавад. Муодили ин ҳақ дар низоми ҳуқуқии Common Law, ҳаққи таксир аст. Истилоҳи ҳаққи муаллиф баргирифта аз вожаи фаронсавии droit d'auteur аст ва умуман дар кишварҳои пайрави Ҳуқуқи Мадун, аз ҷумла дар қавонини ҳаққи муаллифи Иттиҳоди Аврупо) аз он истифода шудааст. Ҳуқуқи муаллиф дар ҷаҳон ба василаи конвенсияи Берн барои ҳимоят аз асари адабӣ ва ҳунарӣ ва дигар маъҳадҳои мушобеҳи байналмилалӣ муҳофизат мешавад. Муаллиф маънои бисёр густардае дорад ва шомили оҳангсозон, ҳунармандон, муҷассамасозон ва меъморон низ мешавад, ба таври куллӣ муаллиф шахсе аст, ки бо хилофияти асар қобили муҳофизат падид меоварад, албатта таърифи дақиқи он дар кишварҳои мухталиф мутафовут аст.[1]
![]() |
Ин мақолаи хурд аст. Бо густариши он ба Википедия кӯмак кунед. Дар сурати имкон ин ёддошт бояд дақиқтар ҷойгузин шавад. |