Ligji i Paskalit
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ligji i Paskalit (gjithashtu parimi i Paskalit[1][2][3] ose parimi i transmetimit të presionit të lëngjeve) është një parim në mekanikën e lëngjeve i dhënë nga Blaise Pascal që thotë se një ndryshim presioni në çdo pikë në një lëng të kufizuar të pakthyeshëm transmetohet në të gjithë lëngun në mënyrë që i njëjti ndryshim ndodh kudo.[4] Ligji u krijua nga matematikani francez Blaise Pascal në 1653 dhe u botua në 1663.[5][6]