King of Kings (film, 1961)
From Wikipedia, the free encyclopedia
King of Kings (sh. Kralj kraljeva) je američki historijski film snimljen 1961. u režiji Nicholasa Raya. Predstavlja remake istoimenog nijemog biblijskog spektakla o životu Isusa iz 1927. godine. Naslovni lik u filmu tumači Jeffrey Hunter, a radnja, za razliku od prethodne verzije koja je prikazivala jedino odraslog Isusa, prikazuje ne samo njegovo rođenje i djetinjstvo, nego, u nastojanju da pruži što detaljniju socio-političku podlogu zbivanja u tadašnjoj Judeji, sadrži i prolog koji prikazuje rimsko osvajanje Jeruzalema koje se zbilo više od pola vijeka prije Isusovog rođenja. U film, koji se snimao u Španiji su uložena ogromna sredstva te je također, kako bi se učinio što spektakularnijim, korištena tehnika Technirama, odnosno film od 70 mm. To je posebno dobar efekt imalo u masovnim scenama, poput one u kojoj je rekonsturiran Govor na gori.
King of Kings | |
---|---|
Jeffrey Hunter u naslovnoj ulozi | |
Producent | Samuel Bronston |
Scenario | Philip Yordan Ray Bradbury (van špice) |
Naracija | Orson Welles (van špice) |
Uloge | Jeffrey Hunter Siobhán McKenna Robert Ryan |
Muzika | Miklós Rózsa |
Fotografija | Manuel Berenguer Milton R. Krasner Franz Planer |
Montaža | Harold F. Kress Renée Lichtig |
Studio | Samuel Bronston Productions |
Distribucija | Metro-Goldwyn-Mayer |
Datum(i) premijere | 10. 11. 1961 (1961-11-10)
|
Trajanje | 168 min. |
Zemlja | ![]() |
Jezik | engleski |
Budžet | 5,037.000 $[1] |
Bruto prihod | 13,400.000 $[1] |
King of Kings je izdan u vrijeme kada su historijski spektakli uživali izuzetnu popularnost, te je doživio veliku gledanost i komercijalni uspjeh. Kritika je, međutim, bila podijeljena, a što se danas tumači odlukama o castingu. Hunter, koji je u vrijeme snimanja po svojim godinama odgovarao Isusu (za razliku od sredovječnog H. B. Warnera u originalnoj verziji), se zbog tumačenja tinejdžera u prethodnim godinama smatrao premladim, te je film posprdno nazivan "Bio sam tinejdžerski Isus". Najgore je, međutim, prošla 17-godišnja Brigid Bazlen, koja je angažirana na inzistiranje studija MGM koji je od nje namjeravao stvoriti novu Elizabeth Taylor; njoj je povjerena uloga Salome te je u filmu odigrala znamenitu scenu plesa. Ta je scena, međutim, od strane kritike zbog svoje naglašene erotičnosti proglašena neprimjerenom za tako "ozbiljan" film, te je Bazlen manje-više prekinula karijeru.
Od kraja 1960-ih, međutim, reputacija filma je počela rasti, što su dijelom pridonijeli američki kontrakulturni komentatori i kritičari koji su Hunterov prikaz Isusa vidjeli kao svojevrsnu alegoriju na antiestablishmentsko buntovništvo tadašnje američke omladine.