Loading AI tools
struktury anatomiczne ssaków, pozwalające na gromadzenie i przenoszenie pokarmu Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Worki policzkowe[1][2], także torby policzkowe[3] – przerośnięte, nieunerwione fałdy błony śluzowej w jamie gębowej niektórych grup ssaków, wykazujące zdolność do znacznego rozciągania[4] i służące zwierzętom do przenoszenia pokarmu[1][2], lub chowania w obawie przed odebraniem go przez silniejszego osobnika[5]. Mogą być także używane do przenoszenia młodych, a także – po nadęciu ich powietrzem i stworzenia wrażenia większych gabarytów zwierzęcia – do odstraszania przeciwnika[6]. Worki policzkowe występują u dziobaków[7], niektórych gryzoni (głównie chomiki) i małp (np. podrodzina koczkodanów z rodziny koczkodanowatych)[8], a także u niektórych nietoperzy[9].
U większości posiadających je ssaków (np. chomikowate), wejście do worków policzkowych znajduje się wewnątrz jamy ustnej, zaś w jej tylnej części oddzielone są cienką, elastyczną błoną[5]. Wyjątkiem jest zlokalizowanie toreb policzkowych na zewnątrz mięśnia policzkowego (np. u gofferowatych (Geomyidae)). W takiej sytuacji są one od wewnątrz owłosione[10].