Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
SETI@home – projekt internetowy obliczeń rozproszonych koordynowany przez Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley, będący częścią programu SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence), którego celem jest poszukiwanie w kosmicznym szumie radiowym sygnałów od pozaziemskich cywilizacji.
Ten artykuł należy dopracować |
Uczestnicy programu ściągają ze strony internetowej projektu program klienta, który pobiera porcje szumu kosmicznego rejestrowanego przez radioteleskop w Arecibo. Następnie klient analizuje szum pod kątem cech które mogą świadczyć o tym że sygnał został nadany przez pozaziemską inteligencję. Program działa jako wygaszacz ekranu lub aplet, w celu analizy sygnału wykorzystujący moce obliczeniowe procesora oraz karty graficznej komputera domowego, standardowo program będzie wykorzystywał tylko wolną moc obliczeniową maszyny.
Oficjalna premiera projektu SETI@home miała miejsce 17 maja 1999 roku.
Program poszukuje czterech typów sygnałów, które można odróżnić od szumu:[1]
Do tej pory, projekt nie potwierdził wykrycia jakichkolwiek sygnałów pozaziemskiej inteligencji. Jednak określono kilka „celów” mogących stanowić potencjalne źródło wymagające dalszej analizy. Najciekawszym tego typu kandydatem jest Radio źródło SHGb02+14a. Choć projekt trwający wiele lat nie osiągnął podstawowego celu znalezienia pozaziemskiej inteligencji, okazał się bardzo pomocny dla społeczności naukowej jako realne narzędzie do analizy danych, mogące pokonać największe superkomputery. Astronom Seth Shostak stwierdził w 2004 roku, że oczekuje na miarodajny sygnał i dowód istnienia obcej cywilizacji między 2020 a 2025 rokiem, opierając się na równaniu Drake'a. Oznacza to dalszą konieczność prowadzenia programu pomimo 14 lat bezowocnych i nieprzerwanych badań. W tym celu każdy użytkownik sieci internetowej może przystąpić do programu, oddając niewielką część mocy obliczeniowej własnego komputera w celu poszukiwania sygnałów od pozaziemskich cywilizacji.
15 grudnia 2005 roku zakończono migrację na nową platformę programową BOINC. Poprzednią platformę nazwano SETI@home Classic i zaprzestano jej dalszego rozwoju i obsługi.
Projekt w wersji klasycznej zgromadził ponad 5,4 miliona internautów (w tym około 84 000 z Polski) i był największym na świecie projektem internetowym wykorzystującym moc obliczeniową komputerów domowych w tamtym czasie.
Od roku 1999 do 2005 łączna suma pracy wszystkich kopii programu wyniosła ponad 2,4 miliona lat. Mimo że w ramach projektu nie znaleziono jeszcze żadnego konkretnego sygnału, o którym dałoby się powiedzieć, że na pewno został wysłany przez pozaziemską cywilizację, udało się zidentyfikować kilkanaście szczególnie interesujących gwiazd, w których szumie szczególnie często natrafiano na regularne fale nośne i tryplety.
Do 26 września, 2001, SETI@home wykonało 1021 operacji zmiennoprzecinkowych. Z nich wszystkich, najgłośniejszym kandydatem do tej pory był Sygnał radiowy SHGb02+14a z dnia 1 września 2004 r.
3 maja 2006 roku rozpoczęto dystrybucję aplikacji „SETI@home Enhanced”. Komputery przechodzą przyspieszoną ewolucję i są w dzisiejszych czasach gotowe do znacznie intensywniejszych obliczeń, niż w czasach początku projektu, w przypadku niektórych obliczeń, są one teraz dwukrotnie dokładniejsze. Aplikację zoptymalizowano pod kątem zawartości jednostki obliczeniowej, co również miało przyspieszyć jej obliczanie.
Z ponad 278 832 aktywnymi komputerami w systemie (2,4 miliona łącznie) w 234 krajach, na 14 listopada 2009, SETI@home ma możliwość obliczania z prędkością 769 TeraFLOPS. Dla porównania Cray Jaguar, który był najszybszym superkomputerem we wrześniu 2009 osiągał 2331 Teraflops.
W lipcu 2008 do projektu został podłączony subprojekt o nazwie Astropulse, o bardzo dużych jednostkach obliczeniowych i skupiający się głównie na sygnałach pulsacyjnych i powtarzających się sygnałach pulsacyjnych. Zastosowany algorytm jest też znacznie czulszy od tego zastosowanego w SETI@Home. Z danych zebranych przez projekt będzie można również wyławiać pozycje pulsarów oraz osobliwości.
Plany na ten rok:
W chwili obecnej wszystkie dane do obliczeń pochodzą z radioteleskopu Arecibo, zarządzanego przez Uniwersytet Cornella, który od lat zmniejsza środki przeznaczane na ten cel. Jeżeli dostępne środki staną się niewystarczające, radioteleskopowi grozi zamknięcie, a strumień danych, nagrywanych na taśmy magnetyczne i przesyłanych do Berkeley, wygaśnie.