Prosoboniini – monotypowe plemię ptaków z podrodziny biegusów (Arenariinae) w rodzinie bekasowatych (Scolopacidae).
Szybkie fakty Domena, Królestwo ...
Zamknij
Plemię obejmuje żyjący współcześnie gatunek występujący na Tuamotu; gatunki wymarłe występowały w Polinezji Francuskiej (leucoptera), na Kiribati (cancellata) i na wyspie Henderson (sauli)[3][4].
Długość ciała 15–17 cm; masa ciała 32–44 g (dotyczy tylko P. parvirostris)[3].
Etymologia
- Prosobonia: według Paula A. Johnsgarda z 1981 roku[5], nazwa ta może być błędem ortograficznym z gr. προσωπον prosōpon – maska, w odniesieniu do ciemnordzawego kantarka, policzków i czoła brodźczyka białoskrzydłego. Jednak nazwa ta mogła być też celowym skróceniem Prosobonasia (gr. προσο- proso- – sąsiadujący; epitet gatunkowy Aphanapteryx bonasia, chruścielowiec rdzawy) (wymarły, wyspiarski chruściel, który podobnie jak wymarły brodźczyk białoskrzydły miał rdzawe upierzenie i prosty dziób). Według diagnozy Bonapartego ta grupa brodźców była uważana za bliską chruścielom (Rallidae). Alternatywnie może to być połączenie gr. προ pro – podobny i grą słów nazwą rodzaju Pisobia Billberg, 1827 (syn. Calidris)[6].
- Aechmorhynchus: gr. αιχμη aikhmē „ostrze, lanca”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”[7]. Gatunek typowy: Tringa parvirostris Peale, 1848.
Podział systematyczny
Do plemienia należy jeden rodzaj Prosobonia z następującymi gatunkami[8]:
Taksony wątpliwe
Uznany za wymarły takson Prosobonia ellisi Sharpe, 1906 (brodźczyk rudobrewy), opisany na podstawie ilustracji przedstawiającej okaz odłowiony na wyspie Moorea (Polinezja Francuska) w 1777 roku w trakcie trzeciej podróży Jamesa Cooka, został w 2021 roku uznany za młodszy synonim P. leucoptera[11].
T. Piersma, J. van Gils & P. Wiersma: Family Scolopacidae (Sandpipers, Snipes and Phalaropes). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996. ISBN 84-87334-20-2. (ang.). Brak numerów stron w książce Vanesa L. De Pietri, Trevor H. Worthy, R. Paul Scofield, Theresa L. Cole, Jamie R. Wood, Kieren J. Mitchell, Alice Cibois, Justin J.F.J. Jansen, Alan J. Cooper, Shaohong Feng, Wanjun Chen, Alan J.D. Tennyson & Graham M. Wragg. A new extinct species of Polynesian sandpiper (Charadriiformes: Scolopacidae: Prosobonia) from Henderson Island, Pitcairn Group, and the phylogenetic relationships of Prosobonia. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 192 (4), s. 1045–1070, 2021. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlaa115. (ang.). P.A. Johnsgard: The plovers, sandpipers, and snipes of the world. Wyd. 1. University of Nebraska Press, 1981. ISBN 0-8032-2553-9. (ang.). Brak numerów stron w książce Prosobonia, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-01] (ang.). Aechmorhynchus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-01] (ang.). Justin J.F.J. Jansen, Pepijn Kamminga, Marc Argeloo. Taxonomic implications of the original illustrations of Prosobonia from Tahiti and Moorea made during the second and third Cook expeditions. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 141 (2), s. 133–141, 2021. DOI: 10.25226/bboc.v141i2.2021.a4. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne
(
takson):