Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Modlitwa w chrześcijaństwie – dla chrześcijan wierzących w istnienie Boga osobowego modlitwa jest to rozmowa z Nim, zwrócenie się do Boga w prośbie, dziękczynieniu czy uwielbieniu.
W Piśmie Świętym istnieje zawartych bardzo wiele fragmentów, gdy ludzie zwracali się na modlitwie do Boga. Najważniejszy dla chrześcijan jest przykład Jezusa, który "modlił się nie tylko modlitwami liturgicznymi Synagogi; Ewangelie ukazują nam, jak wypowiadał głośno swoją modlitwę osobistą, od wzniosłego błogosławieństwa Ojca (Por. Mt 11, 25–26) aż do trwogi w Getsemani (Por. Mk 14, 36)"[1].
Teresa z Lisieux: „Modlitwa jest dla mnie wzniesieniem serca, prostym spojrzeniem ku Niebu, okrzykiem wdzięczności i miłości zarówno w cierpieniu, jak i radości”[2]. Św. Jan Damasceński: „Modlitwa jest wzniesieniem duszy do Boga lub prośbą skierowaną do Niego o stosowne dobra”[3].
Istnieje wiele sposobów modlitwy w chrześcijaństwie.
Ze względu na cel wyróżniamy następujące typy modlitwy:
Medytacja, zwana też rozważaniem czy rozmyślaniem, to rodzaj modlitwy polegający na kierowaniu do Boga swoich myśli, zwracania się do Niego w ciszy, bez używania wyuczonych formuł.
Różaniec to połączenie modlitwy ustnej oraz kontemplacji tajemnic życia Jezusa i Maryi.
Istnieje szereg modlitw, które są odmawiane w ciągu dnia przez wielu chrześcijan. Kościół nie nakazuje jednak odmawiania żadnej z nich.
Przykłady popularnych chrześcijańskich modlitw ustnych:
Katechizm Kościoła mówi: Modlitwa ustna jest niezbędnym elementem życia chrześcijańskiego. Uczniów, przyciąganych cichą modlitwą Nauczyciela, uczy On modlitwy ustnej : „Ojcze nasz”[1].
Katolicka publicystka Teresa Tyszkiewicz radzi[6]:
"Aby żyć życiem godnym człowieka koniecznie trzeba wygospodarować codziennie przynajmniej 15 minut rano i wieczorem na osobiste spotkanie z Bogiem."
Osoby żyjące w celibacie powinny modlić się ok. 1 h dziennie[7][brak potwierdzenia w źródle].
Teoretycznie modlić się można wszędzie. Najbardziej polecane[przez kogo?] miejsca na modlitwę to:
Dobrze jednak przygotować w domu specjalne miejsce modlitwy, które stanie się przestrzenią twojego spotkania z Bogiem: otwarte Pismo Święte, zapalona świeczka, krucyfiks, święty obrazek, ikona. Możesz usiąść na poduszce lub na dywanie. Ważne jest, żeby przyjąć stabilną pozycję ciała, która pomoże ci się spotkać z Bogiem.[8]
Biskup Józef Sebastian Pelczar w swojej książce wymienia następujące cechy dobrej modlitwy[9]:
Jacques Philippe w książce Czas dla Boga opisuje cztery zasady, które mają pomóc lepiej się modlić:
Jak podaje śpiewnik ewangelicki Biblia zachęca nas do codziennej modlitwy o różnych porach. Rolę najstarszego modlitewnika i śpiewnika ludu Bożego pełniła Księga Psalmów. Wykorzystywali je w swojej modlitwie zarówno Żydzi jak i pierwsi chrześcijanie. W kościele codzienna modlitwa liturgiczna znalazła szczególne miejsce najpierw w klasztorach 7 razy w ciągu dnia. Reformacja wprowadziła ją także do innych form społecznego życia religijnego a szczególnie rozwinęła się ewangelickich diakonatach powstałych w dziewiętnastym wieku. Ta modlitwa liturgiczna przeznaczona jest przede wszystkim dla pewnych grup takich jak duchowni siostry diakonisy studenci teologii i na szczególne okoliczności takie jak konferencje rekolekcje zebrania modlitewne Ale równie dobrze może być odmawiana codziennie w każdym ewangelickim domu przez całą rodzinę. Modlitwa ta choć zawarta była w agendzie warszawskiej z roku 1889 w starych agendach mazurskich i Śląskich oraz w Starych śpiewnikach ewangelickich to jednak w ostatnim półwieczu zanikła. Jest ona jednak nadal używana zwłaszcza po drugiej wojnie światowej w kościołach luterańskich i reformowanych całego świata. Z tego powodu uznano, że warto przywrócić jej właściwe miejsce w obecnym śpiewniku i w codziennym życiu modlitewnym kościołów Tym bardziej że jej treść wyrasta z Biblii i przesycona jest Biblią. Na tak zwaną liturgię godzin składają się psalmy czytania biblijne modlitwy antyfony. Może być ona zmawiana lub śpiewana. Zwłaszcza modlitwy śpiewane są pełne życia i prowadzą w szczególny sposób do wspólnotowego Uwielbienia Boga. W kościele wybrano szczególnie cztery pory dnia na codzienną modlitwę liturgiczną rano modlitwa poranna południe modlitwa Południowa modlitwa wieczorna i modlitwa na koniec dnia.
Świadkowie Jehowy modlą się wyłącznie do Boga Jehowy[11], nie recytują modlitw z pamięci, ani nie odczytują z np. modlitewnika. Regularnie modlą się swoimi słowami zgodnie ze wzorem modlitwy „Ojcze nasz”[12]. Modlą się osobiście oraz publicznie np. w gronie rodzinnym, przed spożywaniem posiłków, na zebraniach zborowych i większych zgromadzeniach (wówczas w imieniu obecnych modli się na głos wyznaczony wcześniej ochrzczony mężczyzna)[13]. Nie modlą się do Jezusa, lecz w jego imię – uznając jego władzę[14][15], utożsamiając się z jego uczniami i złożoną przez niego ofiarę, dzięki której mogą przystępować do Jehowy Boga[16]. Nie kierują modlitw także do ducha świętego, świętych, Marii czy też do aniołów[17][18][15]. Każdą modlitwę kończą słowem amen[19].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.