Licyniusz II
cezar rzymski w latach 317-324 Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
cezar rzymski w latach 317-324 Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Licyniusz II (Młodszy), Licynian, Flavius Valerius Licinianus Licinius (ur. ok. 314[uwaga 1], zm. ok. 326) – syn Licyniusza I i Konstancji, przyrodniej siostry Konstantyna Wielkiego[1].
Był cezarem (z tytulaturą nobilissimus iunius caesar) swego ojca od grudnia 314[2] roku, a za aprobatą Konstantyna – od 1 marca 317[2] do 324 roku. Dwukrotnie wyznaczany na urząd konsula w latach 319 i 321[3]. Po przegranej bitwie pod Chrysopolis udał się wraz ojcem na wygnanie. Miał go przeżyć o dwa lata[4], ostatecznie zamordowany z polecenia Konstantyna[5], być może dla uniknięcia uzurpacyjnych zakłóceń w sukcesji[uwaga 2].