Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
HMS Engadine – okręt-baza wodnosamolotów z okresu I wojny światowej.
![]() HMS „Engadine” | |
Klasa | |
---|---|
Historia | |
Stocznia |
William Denny and Brothers |
Położenie stępki |
1910 |
Wodowanie |
23 września 1911 |
![]() | |
Nazwa |
SS „Engadine” |
Wejście do służby |
1911 |
Wycofanie ze służby |
1914 |
![]() | |
Nazwa |
HMS „Engadine” |
Wejście do służby |
13 sierpnia 1914 |
Wycofanie ze służby |
listopad 1919 |
![]() | |
Nazwa |
SS „Engadine” |
Wejście do służby |
1930 |
Wycofanie ze służby |
1933 |
![]() | |
Nazwa |
SS „Corregidor” |
Wejście do służby |
1933 |
Wycofanie ze służby |
17 grudnia 1941 |
Los okrętu |
zatopiony przez minę |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
1676 t |
Długość |
96 m |
Szerokość |
12 m |
Zanurzenie |
4,9 m |
Napęd | |
turbiny parowe o mocy łącznej 6000 shp, trójłopatowa śruba | |
Prędkość |
21 węzłów (39 km/h) |
Uzbrojenie | |
4 działa 12-funtowe 2 działa 3-funtowe 1 x 2-funtowe działo przeciwlotnicze (od 1915 roku) | |
Wyposażenie lotnicze | |
4–6 wodnosamolotów Short 184 | |
Załoga |
250 oficerów i marynarzy |
Okręt został oryginalnie zbudowany jako prom pływający na linii Folkestone–Buologne przez William Denny and Brothers[1]. Został zwodowany 23 września 1911 roku i nazwany imieniem doliny Engadyna w Szwajcarii[1].
„Engadine”, wraz z siostrzanymi HMS „Riviera” i HMS „Empress”, został przejęty przez Royal Navy w 1914 roku, a następnie zmodernizowany w Chatham Dockyard[1]. Podczas budowy wymieniono rufowe kominy na dźwigi i hangar, dzięki czemu okręt mógł przenosić cztery wodnosamoloty Short 184[1]. Okręt nie posiadał pokładu startowego; samoloty były spuszczane na dół do morza w celu wystartowania, a następnie podnoszone z wody po wylądowaniu.
Jego samoloty brały udział w nalocie na Cuxhaven w 25 grudnia 1914 roku[1]. Po nieudanym nalocie „Engadine” został przekazany Cunnard Steamship Company, gdzie przeprowadzono dalsze modyfikacje, zastępując między innymi tymczasowe, płócienne hangary stałymi hangarami z solidnymi ścianami[1].
Po powrocie do służby okręt stacjonował w Granton od lipca do października 1915 roku, a następnie został włączony do Battle Cruiser Fleet (BCF) stacjonującej w Forsyth[2]. Służba „Engadine” jako okrętu lotniczego BCF trwała do końca 1917 roku[2].
Podczas bitwy jutlandzkiej jeden z jego wodnosamolotów, pilotowany przez porucznika Fredericka S. Rutlanda i jego obserwatora G.S. Trewina, przeprowadził zwiad powietrzny niemieckiej floty[2]. Był to pierwszy przypadek w historii, kiedy samolot przeprowadził zwiad nieprzyjacielskiej floty w akcji[2]. Pod koniec bitwy „Engadine” uratował załogę uszkodzonego HMS „Warrior”, przed wzięciem go na hol[2]. W późniejszym okresie wojny „Engadine” służył na Morzu Śródziemnym[2].
W grudniu 1919 roku został sprzedany z powrotem swoim pierwotnym właścicielom South Eastern and Chatham Railway[2]. W następnych latach statek został sprzedany Southern Railway (1923), wyczarterowany Instone Line (1932) i sprzedany Fernandez Hermanos Inc. w 1933 roku[2].
W 1941 roku nazwa statku została zmieniona na SS „Corregidor” i służył na Filipinach[2]. 17 grudnia 1941 roku statek, mający na swoim pokładzie 1200 pasażerów uciekających z Manili, został zatopiony w pobliżu Corregidoru przez minę, najprawdopodobniej postawioną przez japoński okręt podwodny I-124[3]. Amerykańskie kutry typu PT; PT-32, PT-34 i PT-35 uratowały 282 rozbitków, z których siedmiu zmarło później w wyniku odniesionych ran[3].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.