Biją w Łeb
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Biją w Łeb – polski herb szlachecki znany tylko z zawołania i dwóch przedstawień.
Pierwsza wzmianka z 1424. Pierwsze przedstawienie na mensie ołtarza z 1467-77 w kościele Bożego Ciała w Krakowie[2]. Znany także w XVI wieku, z chrzcielnicy w Juście z 1504 roku, oraz w Podolu z przełomu XV i XVI wieku. Herb ma rodowód średniowieczny[3], ale wtedy opisywano rogacinę jako strzałę. Zaginął w XVI wieku.
Wedle Ludwika Moszyńskiego, Biją w łeb to odimperatywna proklamacja dopełnieniowa[2].
Nieznane są nazwiska herbownych posługujących się tym herbem.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.