Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
WWE Battleground – zakończony cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych przez federację WWE i nadawanych w systemie pay-per-view oraz na WWE Network. Cykl został wprowadzony w 2013 i zastąpił Over the Limit w październiku w kalendarzu gal pay-per-view WWE. Od 2014 gale były organizowane w lipcu. Po przywróceniu podziału WWE na brandy w 2016, przyszłoroczna i jednocześnie ostatnia edycja stały się własnością brandu SmackDown. W 2018 zniesiono podział gal pay-per-view dla konkretnych brandów, jednakże zrezygnowano z dalszej organizacji gal Battleground[1].
Promocja | |
---|---|
Brandy | |
Pierwsza gala |
Gala brandu SmackDown | Gala brandu NXT |
Motyw muzyczny | ||||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Data |
6 października 2013 | |||
Widownia |
11 700[3] | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale pay-per-view – chronologicznie | ||||
| ||||
Battleground – chronologicznie | ||||
|
Battleground (2013) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 6 października 2013 w First Niagara Center w Buffalo w stanie Nowy Jork. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu Battleground.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. Walka wieczoru pomiędzy Randym Ortonem i Danielem Bryanem o zwakowany WWE Championship zakończyła się bez rezultatu. Oprócz tego Alberto Del Rio obronił World Heavyweight Championship pokonując Roba Van Dama w hardcore matchu, zaś CM Punk pokonał Rybacka w singlowej walce. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 114 000 razy, co było przedostatnim wynikiem w historii federacji do czasu premiery WWE Network.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1P | Dolph Ziggler pokonał Damiena Sandowa | Singles match[4] | 10:22 |
2 | Alberto Del Rio (c) pokonał Roba Van Dama poprzez submission | Hardcore match o World Heavyweight Championship[5] | 17:08 |
3 | The Real Americans (Antonio Cesaro i Jack Swagger) (z Zebem Colterem) pokonali Santino Marellę i The Great Khaliego (z Hornswogglem) | Tag team match | 07:11 |
4 | Curtis Axel (c) (z Paulem Heymanem) pokonał R-Trutha | Singles match o WWE Intercontinental Championship[6] | 07:36 |
5 | AJ Lee (c) (z Taminą Snuką) pokonała Brie Bellę (z Nikki Bellą) | Singles match o WWE Divas Championship[7] | 06:37 |
6 | Cody Rhodes i Goldust (z Dustym Rhodesem) pokonali The Shield (Setha Rollinsa i Romana Reignsa) (z Deanem Ambrose’em) | Tag team match[8] Jeżeli Cody i Goldust wygrają, zostaną przywróceni do pracy w WWE. Jeżeli grupa The Shield wygra, Dusty straci pracę jako trener NXT i rodzina Rhodes zostanie wyrzucona z WWE. |
13:54 |
7 | Bray Wyatt (z Lukiem Harperem i Erickiem Rowanem) pokonał Kofiego Kingstona | Singles match[9] | 08:27 |
8 | CM Punk pokonał Rybacka[10] | Singles match | 14:47 |
9 | Randy Orton vs. Daniel Bryan zakończyło się bez rezultatu | Singles match o zwakowany WWE Championship[11] | 25:00 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką P – walka miała miejsce w pre-show |
Motyw muzyczny |
„Jungle” ~ Jamie N Commons i X Ambassadors | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Sponsor |
Barcel | |||
Data |
20 lipca 2014 | |||
Widownia |
12 000 | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale WWE Network – chronologicznie | ||||
| ||||
Battleground – chronologicznie | ||||
|
Battleground (2014) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 20 lipca 2014 w Tampa Bay Times Forum w Tampie na Florydzie. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu Battleground, a także ostatnia gala pay-per-view z wykorzystaniem loga federacji używanego od maja 2002.
Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym dwie podczas pre-show. W walce wieczoru John Cena obronił WWE World Heavyweight Championship pokonując Kane’a, Randy’ego Ortona i Romana Reignsa w Fatal 4-Way matchu. The Miz wygrał Battle Royal o zwakowany WWE Intercontinental Championship, zaś The Usos (Jimmy i Jey Uso) pokonali The Wyatt Family (Luke’a Harpera i Ericka Rowana) o WWE Tag Team Championship w 2-out-of-3 falls matchu z wynikiem 2–1.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1P | Adam Rose (z Laylą i Summer Rae) pokonał Fandango | Singles match[12] | 02:08 |
2P | Cameron pokonała Naomi | Singles match[13] | 03:19 |
3 | The Usos (Jimmy i Jey Uso) (c) pokonali The Wyatt Family (Luke’a Harpera i Ericka Rowana) z wynikiem 2–1 | 2-out-of-3 falls match o WWE Tag Team Championship[14] | 18:50 |
4 | AJ Lee (c) pokonała Paige | Singles match o WWE Divas Championship[15] | 07:10 |
5 | Rusev (z Laną) pokonał Jacka Swaggera (z Zebem Colterem) poprzez wyliczenie pozaringowe | Singles match[16] | 09:47 |
6 | Seth Rollins pokonał Deana Ambrose'a w wyniku poddania walki | Singles match[17] | N/A |
7 | Chris Jericho pokonał Braya Wyatta | Singles match[18] | 15:01 |
8 | The Miz wygrał eliminując jako ostatniego Dolpha Zigglera | Battle Royal o zwakowany WWE Intercontinental Championship[19] | 14:18 |
9 | John Cena (c) pokonał Kane’a, Randy’ego Ortona i Romana Reignsa | Fatal 4-Way match o WWE World Heavyweight Championship[20] | 18:15 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką P – walka miała miejsce w pre-show |
Motyw muzyczny |
„Heavy” ~ The Glorious Sons | |||
---|---|---|---|---|
Informacje | ||||
Promocja | ||||
Sponsor | ||||
Data |
19 lipca 2015 | |||
Widownia |
11 000[21] | |||
Hala | ||||
Miejsce | ||||
Gale WWE Network – chronologicznie | ||||
| ||||
Battleground – chronologicznie | ||||
|
Battleground (2015) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 19 lipca 2015 w Scottrade Center w Saint Louis w stanie Missouri. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu Battleground.
Podczas gali odbyło się siedem walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Brock Lesnar pokonał Setha Rollinsa przez dyskwalifikację w pojedynku o WWE World Heavyweight Championship, kiedy to The Undertaker powrócił do federacji po kilkumiesięcznej przerwie i zaatakował Lesnara. Oprócz tego John Cena pokonał Kevina Owensa i obronił WWE United States Championship poprzez submission.
Nr | Wyniki | Stypulacje | Czas |
---|---|---|---|
1P | King Barrett pokonał R-Trutha | Singles match o koronę i tytuł King of the Ring Barretta[22] | 9:15 |
2 | Randy Orton pokonał Sheamusa | Singles match[23] | 16:54 |
3 | The Prime Time Players (Darren Young i Titus O’Neil) (c) pokonali The New Day (Big E i Kofiego Kingstona) (z Xavierem Woodsem) | Tag team match o WWE Tag Team Championship[24] | 8:50 |
4 | Bray Wyatt pokonał Romana Reignsa | Singles match[25] | 22:42 |
5 | Charlotte (z Paige i Becky Lynch) pokonała Brie Bellę (z Nikki Bellą i Alicią Fox) i Sashę Banks (z Naomi i Taminą) poprzez submission | Triple threat match[26] | 11:30 |
6 | John Cena (c) pokonał Kevina Owensa poprzez submission | Singles match o WWE United States Championship[27] | 22:11 |
7 | Brock Lesnar (z Paulem Heymanem) pokonał Setha Rollinsa (c) przez dyskwalifikację | Singles match o WWE World Heavyweight Championship[28][29] | 9:00 |
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką P – walka miała miejsce w pre-show |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.