Loading AI tools
muzyczny instrument strunowy z grupy szarpanych Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Banjo (bandżo) – muzyczny instrument strunowy z grupy szarpanych.
Ten artykuł od 2020-05 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() | |
Klasyfikacja naukowa | |
321.312 | |
Klasyfikacja popularna | |
Strunowy, szarpany | |
Skala instrumentu | |
![]() | |
Podobne instrumenty | |
Producenci | |
Bishline, Gibson |
Banjo posiada okrągłe pudło rezonansowe przypominające tamburyn. Struny (4-9) rozpięte są wzdłuż gryfu z progami. W banjo 5-strunowym piąta struna – krótsza – traktowana jest jako struna burdonowa i strojona jest od połowy gryfu.
W niektórych stanach na południu USA jest niemal narodowym instrumentem, pospołu z gitarą rezofoniczną (Dobro) czy skrzypcami ludowymi (ang. fiddle).
W dwudziestoleciu międzywojennym i po drugiej wojnie światowej w Europie i w Polsce można było spotkać 8-strunową odmianę banjoliny, z krótkim gryfem, strojoną w stroju mandolinowym. Banjolina i banjola były popularne m.in. w kapelach miejskich, jak warszawska Orkiestra z Chmielnej.
Banjo 4-strunowe używane jest w muzyce celtyckiej oraz w tradycyjnym jazzie.
Banjo 5-strunowe jest jednym z głównych instrumentów muzyki bluegrass i muzyki country. Używane jest, zwłaszcza odmiana bez rezonatora (openback), w muzyce folk i muzyce celtyckiej.
Banjo 6-strunowe używane jest w jazzie tradycyjnym i innych stylach muzyki popularnej.
Banjo elektryczne, występujące w różnych odmianach, dzięki przystawkom piezo i wykorzystywaniu m.in. interfejsu MIDI umożliwia uzyskiwanie brzmień zbliżonych do gitary elektrycznej i syntezatorów. Jednym z głównych eksperymentatorów w zakresie nowych brzmień banjo jest Béla Fleck i jego grupa The Flecktones.