Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Arneis – biały szczep winorośli, uprawiany w północno-zachodnich Włoszech (Piemont, Liguria)[2]. W języku piemonckim arnèis oznacza łobuziaka[3][4]. Nazwa podobno pochodzi od problematycznej uprawy i kapryśnego dojrzewania[3][2]. W obecnym wariancie nazwa arneis po raz pierwszy pojawiła się w 1877[2].
![]() Jednoszczepowe wino z odmiany arneis | |
Gatunek |
winorośl właściwa |
---|---|
Najstarsza nazwa |
Ranaysii (łac., 1432) |
Pochodzenie |
Włochy |
Ważne regiony uprawy | |
Identyfikator VIVC |
626[1] |
Przeznaczenie owoców |
wino, winogrono deserowe |
Kolor skórki |
zielonożółty |
Cechy uprawowe | |
Dojrzewanie |
druga poł. września[2] |
Odmiana była znana na pewno już w XV wieku, jako ranaysii[2]. Rośnie bujnie, a dojrzewa w II połowie września[2].
Arneis należy do odmian wonnych, a silny aromat był wykorzystywany, by odciągnąć ptaki od bardziej wartościowych krzewów nebbiolo[2][5]. Arneis było niegdyś wykorzystywane jako domieszka do czerwonych win (np. ze szczepu nebbiolo) albo jako winogrono deserowe[2][6].
Niski poziom kwasowości, zwłaszcza w przypadku spóźnionego winobrania sprawia, że arneis jest odmianą nadającą się raczej na wina do picia jako młode[2]. Wino z arneis rzadko poddaje się starzeniu w beczkach[2]. Wino cieszy się dobrą reputacją i ma pełną strukturę, choć jest orzeźwiające[2][4][7][8]. Typowe są wytrawne wina stołowe[4], ale arneis dobrze nadaje się również na wina musujące oraz w stylu passito[9]. Wyróżnia się dwa style: owocowy i delikatnie kwasowy oraz złożony, z aromatami kwiatów, jabłek, brzoskwiń i orzechów[6]. Pojawiają się określenia delikatnie aromatyczne[10] oraz stylowe[11].
Charakterystyczny dla odmiany jest aromat gruszek[2][5], a w zależności od źródła podaje się aromaty uzupełniające (migdały[7], brzoskwinie[4]).
Arneis jest klasyczna odmianą z Piemontu (Roero, Langhe, Alba)[4][5][7], na mniejszą skalę uprawianą w sąsiedniej Ligurii i na Sardynii[2]. Obszar upraw ulegał wahaniom ze względu na mody[4]. Do lat 80. XX wieku winnice obsadzone starą odmianą arneis powoli karczowano i odmianie groziło wyginięcie, aż w liguryjskich restauracjach nastała moda na wino z tego szczepu[4][12]. Do sukcesu arneis przyczynił się również popyt na białe wina w owym okresie[5]. W I poł. lat 90. XX wieku wino arneis spowszedniało, a popyt i podaż wyrównały się[4].
W spisie powszechnym z 2000 roku zanotowano we Włoszech 745 ha upraw arneis[2]. Na początku XXI wieku arneis uprawiano na ok. 500 ha winnic[6].
W ramach apelacji Roero (na północ od Alby) Arneis ma status DOCG[13][14]. Obok chardonnay i favority jest jedną z podstawowych odmian do produkcji win w apelacji Langhe DOC[13][15].
W Kalifornii (hrabstwa Mendocino i Lake) od przełomu XX i XXI w. podejmuje się eksperymenty z uprawą szczepu arneis[16][17].
Arneis bywa uprawiany w Australii (Wiktoria) i Nowa Zelandia, u winiarzy produkujących wina również z innych włoskich odmian[18][19].
Prócz arneis w użyciu są formy nazwy bianchetta i bianchetto, używa się także określenia nebbiolo bianco[1][2] oraz barolo bianco[9].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.