Żleb Staniszewskiego (niem. Staniszewski-Schlucht, słow. Staniszewského žľab, węg. Staniszewski-folyosó[1]) – wielki żleb w masywie Granatów w polskich Tatrach Wysokich. Opada z zachodnich ścian Zadniego Granatu (2240 m) do Kotła Czarnego Stawu Gąsienicowego. Ma wylot na wysokości około 1770 m w wielkim piarżysku. Wysokość żlebu wynosi więc 470 m. Tuż obok, po wschodniej stronie, ma wylot drugi wielki żleb Granatów – Żleb Drège’a[2].
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/Granaty_2T15.jpg/640px-Granaty_2T15.jpg)
Po raz pierwszy przeszedł tym żlebem w 1911 r. Adam Staniszewski, i od niego pochodzi nazwa żlebu. W przewodniku taternickim Witolda Henryka Paryskiego prowadzi nim droga wspinaczkowa nr 218 (III stopień w skali trudności UIAA, czas przejścia 2 h). Żleb jest bardzo stromy, miejscami ma charakter komina i znajduje się w nim kilka wysokich progów. Orograficznie lewe obramowanie dolnej części Żlebu Staniszewskiego tworzy Filar Staszla. Ma wysokość około 300 m i prowadzi nim również droga wspinaczkowa, w dwóch miejscach mająca V stopień trudności[3].
Zdecydowanie odradza się przejście Żlebem Staniszewskiego latem – jest bardzo niebezpieczne. Czasami przechodzą nim taternicy zimą, gdy jest zlodzony – im bardziej, tym lepiej[4].
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.