![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/William_Curtis02.jpg/640px-William_Curtis02.jpg&w=640&q=50)
William Curtis
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
William Curtis (ur. 11 stycznia 1746, zm. 7 lipca 1799) – angielski botanik i entomolog, urodzony w Alton w Hampshire, gdzie znajduje się Curtis Museum.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/William_Curtis02.jpg/640px-William_Curtis02.jpg)
Curtis zaczął pracę jako aptekarz, zanim zwrócił uwagę na botanikę i inną historię naturalną. Przygotowane przez niego publikacje skuteczniej dotarły do szerszej publiczności, niż wcześniejsze prace na ten temat[1]. W wieku 25 lat opracował Instrukcje zbierania i konserwacji owadów; szczególnie ćiem i motyli[2].
Curtis był demonstratorem roślin i Praefectus Horti w Chelsea Physic Garden w latach 1771–1777. W 1779 r. Założył własny londyński ogród botaniczny w Lambeth, przenosząc się do Brompton w 1789 r. W latach 1777–1798 opublikował 6-tomowe dzieło Flora Londinensis. Była to pionierska pracę poświęcona miejskiej naturze. Nie osiągnął tym sukcesu finansowego, ale opublikował w The Botanical Magazine w 1787 roku dzieło, w którym można było także zobaczyć kolorowe tablice ręcznie wykonane przez takich artystów jak James Sowerby, Sydenham Edwards i William Kilburn.
Na jego cześć gatunek z rzędu dereniowców nazwano Curtisia dentata.
Jest upamiętniony na witrażu w kościele St. Mary’s Church w Battersea[3].
Jako botanik jest oznaczany skrótem Curtis, gdy cytuje się nazwę botaniczną[4].