![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Mouthpiece_horn.jpg/640px-Mouthpiece_horn.jpg&w=640&q=50)
Ustnik (muzyka)
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Ustnik (dawniej munsztuk) – w niektórych aerofonach przyrząd służący do wprowadzania w drganie słupa powietrza zawartego w przewodzie instrumentu muzycznego.
![]() |
Ten artykuł dotyczy instrumentoznawstwa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Mouthpiece_horn.jpg/320px-Mouthpiece_horn.jpg)
Pierwsze użycie w polszczyźnie notowane przed 1585[1][2]. Muzyk przykłada go do ust i wdmuchuje przez niego powietrze do instrumentu, wprawiając wargi w wibracje.
Większość ustników jest częścią samodzielną, nakładaną na instrument, jednak niektóre instrumenty (np. ligawka, cynk) posiadają zintegrowany ustnik.
Ze względu na konstrukcję, ustniki dzielą się na:
- lejkowate (stosowane w rogach [zdjęcie obok])
- kociołkowate (stosowane w pozostałych aerofonach ustnikowych).
Ustnikiem nazywany jest też potocznie dziób.