Loading AI tools
typ niemieckich trałowców Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Trałowce projektu 15 (w kodzie NATO: Krake) – wschodnioniemieckie trałowce i stawiacze min z lat 50. XX wieku. W latach 1955–1958 w stoczni Peene-Werft w Wolgast zbudowano 10 jednostek tego typu. Okręty zostały wcielone a do służby w marynarce wojennej NRD w latach 1957–1958. Z listy floty zostały skreślone w latach 1972–1979.
Kraj budowy | |
---|---|
Użytkownicy | |
Stocznia |
Peene-Werft, Wolgast |
Wejście do służby |
1957–1958 |
Wycofanie |
1972–1979 |
Zbudowane okręty |
10 |
Dane taktyczno-techniczne[1][2] | |
Wyporność |
standardowa: 553 tony |
Długość |
66,1 metra |
Szerokość |
8,4 metra |
Zanurzenie |
2,52 metra |
Napęd |
2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 2400 KM |
Prędkość |
16,5 węzła |
Zasięg |
2465 Mm przy prędkości 12 węzłów |
Załoga |
38 |
Uzbrojenie |
1 działo kal. 85 mm 90-K |
Konstrukcja trałowców bazowych projektu 15[uwaga 1] (typu Krake[uwaga 2]) była rozwinięciem poprzedników – trałowców typu Habicht[1][2] . Jednostki oprócz wykonywania zadań trałowych mogły spełniać funkcję stawiaczy min[3][4]. Prace nad konstrukcją okrętów rozpoczęto w 1955 roku[1][2] .
Wszystkie okręty zbudowane zostały w stoczni Peene-Werft w Wolgast (numery stoczniowe 27–36)[2][5] . Jednostki zostały zwodowane w 1956 roku[5] .
Okręt | Stocznia | Wodowanie | Wejście do służby | Wycofanie ze służby |
---|---|---|---|---|
„Berlin” | Peene-Werft | 30 stycznia 1956 | 16 sierpnia 1957 | 13 października 1979 |
„Halle” | 20 czerwca 1956 | 21 września 1957 | 14 października 1972 | |
„Dresden” | 29 marca 1956 | 9 listopada 1957 | 26 października 1973 | |
„Rostock” | 29 września 1956 | 28 listopada 1957 | 16 października 1973 | |
„Gera” | 18 grudnia 1956 | 20 grudnia 1957 | 14 października 1972 | |
„Magdeburg” | 21 lipca 1956 | 6 marca 1958 | 14 października 1972 | |
„Erfurt” | 31 sierpnia 1956 | 28 marca 1958 | 14 października 1972 | |
„Karl-Marx-Stadt” | 28 kwietnia 1956 | 4 maja 1958 | 25 października 1976 | |
„Potsdam” | 8 listopada 1956 | 8 lipca 1958 | 26 października 1973 | |
„Leipzig” | 29 lutego 1956 | 31 października 1958 | 1 października 1976 |
Okręty były trałowcami (stawiaczami min) o długości całkowitej 66,1 metra, szerokości 8,4 metra i zanurzeniu 2,52 metra[2][6]. Wykonane ze stali kadłuby jednostek podzielone były na 12 przedziałów wodoszczelnych[7]. Wyporność standardowa wynosiła 553 tony, zaś pełna 741 ton[1][6][uwaga 3].
Trałowce napędzane były przez dwa silniki wysokoprężne 6KVD43A o łącznej mocy 2400 KM, poruszające dwiema śrubami, co pozwalało osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 16,5 węzła[1][6][uwaga 4]. Zasięg wynosił 2465 Mm przy prędkości 12 węzłów[6][2] . Energię elektryczną o napięciu 380 V zapewniał agregat prądotwórczy z silnikiem wysokoprężnym 8KND21[7].
Uzbrojenie artyleryjskie jednostek stanowiło pojedyncze działo kalibru 85 mm L/52 90-K oraz pięć podwójnych zestawów działek automatycznych 2M-3M kal. 25 mm[1][2] . Broń ZOP stanowiły dwa miotacze bomb głębinowych[1][6][uwaga 5]. Okręty zabierały też na pokład 30 min[1][2] .
Wyposażenie trałowe stanowiły: trał kontaktowy MKT-1, elektromagnetyczny TEM-2 i akustyczny AT-2[2][6]. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało m.in. radar KSIB i sonar Tamir-11[2][6].
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 38 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2][uwaga 6].
Okręty projektu 15 zostały wcielone do służby w Volksmarine w latach 1957–1958[5][6]. Początkowo jednostki identyfikowały jedynie numery 3001–3010, a nazwy otrzymały w styczniu 1960 roku[1][2] . W latach 1963–1965 okręty poddano modernizacji: zdemontowano radary KSIB, instalując w zamian stacje radiolokacyjne KSA-5 i Zarnica[2][8]. Od początku lat 70. „Berlin”, „Dresden”, „Karl-Marx-Stadt” i „Leipzig” pełniły funkcje okrętów szkolnych[1][7]. Jednostki zostały wycofane ze służby w latach 1972–1979[1][6].