![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/HK_Tram_N.o_3.jpg/640px-HK_Tram_N.o_3.jpg&w=640&q=50)
Tramwaj piętrowy
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Tramwaj piętrowy – tramwaj posiadający dwa poziomy (piętra) do przewozu pasażerów.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/HK_Tram_N.o_3.jpg/640px-HK_Tram_N.o_3.jpg)
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/700_and_720_at_bispham.jpg/640px-700_and_720_at_bispham.jpg)
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Alexandria_Tram_215.jpg/640px-Alexandria_Tram_215.jpg)
Największa liczba tramwajów piętrowych wykorzystywana jest w Hongkongu, gdzie stanowią one całość floty składającej się ze 163 pojazdów. Pierwsze tramwaje piętrowe pojawiły się tam w 1912 roku[1]. Poza Hongkongiem tramwaje piętrowe używane są w Blackpool (Anglia) oraz w Aleksandrii (Egipt)[2].
W przeszłości tramwaje piętrowe można było spotkać w wielu miastach Europy i byłego imperium brytyjskiego, m.in. w Paryżu[3], Londynie[4], Sheffield, Glasgow[5], Johannesburgu[6], Bombaju[7], Hobart[8] czy Christchurch[9]. Większość z nich zniknęła z ulic w okresie od lat 30. do lat 60. XX wieku, często w wyniku likwidacji systemów tramwajowych w tych miastach i zastępowania ich komunikacją autobusową bądź trolejbusową[4][8][7].
Podstawową zaletą tramwajów piętrowych jest powiększona względem standardowych tramwajów ładowność nieskutkująca zwiększoną długością pojazdu[7][10]. Do głównych wad należą wydłużony czas wsiadania i wysiadania pasażerów[9] oraz zwiększone ryzyko wywrócenia pojazdu na skutek wykolejenia[8].