Siarczek karbonylu (tlenosiarczek węgla), OCS – nieorganiczny związek chemiczny, bezbarwny gaz o nieprzyjemnym zapachu. Jego cząsteczka ma budowę liniową, wynikającą z obecności podwójnych wiązań atomu węgla do tlenu i siarki.
Szybkie fakty Nazewnictwo, konst. ...
Siarczek karbonylu
|
![](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Carbonyl-sulfide-3D-vdW.png/640px-Carbonyl-sulfide-3D-vdW.png) |
Nazewnictwo |
|
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
konst. |
siarczek karbonylu, siarczek tlenek węgla |
addyt. |
oksydosulfidowęgiel |
Inne nazwy i oznaczenia |
tlenek tiokarbonylu, tiotlenek węgla, tlenosiarczek węgla |
|
Ogólne informacje |
Wzór sumaryczny |
OCS |
Inne wzory |
COS |
Masa molowa |
60,075 g/mol |
Wygląd |
bezbarwny gaz |
Identyfikacja |
Numer CAS |
463-58-1 |
PubChem |
10039 |
|
InChI |
InChI=1S/COS/c2-1-3 |
InChIKey |
JJWKPURADFRFRB-UHFFFAOYSA-N |
|
|
|
Niebezpieczeństwa |
Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich [dostęp 2012-06-22] |
|
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów |
Na podstawie podanego źródła[4] |
|
|
Zwroty H |
H220, H280, H315, H319, H331, H335 |
Zwroty P |
P210, P261, P305+P351+P338, P311, P410+P403 |
|
Europejskie oznakowanie substancji |
oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne |
Na podstawie podanego źródła[4] |
![Łatwopalny](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/Hazard_F.svg/45px-Hazard_F.svg.png) |
![Toksyczny](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Hazard_T.svg/45px-Hazard_T.svg.png) |
Łatwopalny (F) |
Toksyczny (T) |
|
|
Zwroty R |
R11, R20, R36/37/38 |
Zwroty S |
S16, S26, S38 |
|
NFPA 704 |
Na podstawie podanego źródła[5] |
|
|
|
Numer RTECS |
FG6400000 |
|
Podobne związki |
Podobne związki |
CO2, CS2, chlorek karbonylu |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|
Zamknij
Tlenosiarczek węgla jest najbardziej rozpowszechnionym związkiem siarki naturalnie występującym w atmosferze, w stężeniu 500 (±50) ppt. Powstaje głównie w przypowierzchniowych warstwach oceanu w wyniku działania światła słonecznego na materię organiczną zawierającą siarkę, skąd dostaje się do atmosfery. Jest również gazem wulkanicznym, niewielkim jego źródłem jest również przemysł.
W powietrzu spala się do dwutlenku węgla i dwutlenku siarki:
- 2OCS + 3O2 → 2CO2 + 2SO2