Loading AI tools
belgijski polityk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Théo Lefèvre, właśc. Théodore Joseph Albéric Marie Lefèvre (ur. 17 stycznia 1914 w Gandawie, zm. 18 września 1973 w Woluwe-Saint-Lambert[1]) – belgijski polityk i prawnik, deputowany, lider belgijskich chrześcijańskich demokratów, minister, w latach 1961–1965 premier Belgii.
![]() Théo Lefèvre (1964) | |
Pełne imię i nazwisko |
Théodore Joseph Albéric Marie Lefèvre |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
17 stycznia 1914 |
Data i miejsce śmierci |
18 września 1973 |
Premier Belgii | |
Okres |
od 25 kwietnia 1961 |
Przynależność polityczna |
PSC-CVP |
Poprzednik | |
Następca |
W 1937 został absolwentem prawa na Uniwersytecie Gandawskim[2]. Praktykował w zawodzie prawnika, pracował także jako nauczyciel[1]. Służył w belgijskim wojsku, od 1940 uczestniczył w ruchu oporu. W 1945 brał udział w założeniu chadeckiego ugrupowania PSC-CVP[2], od 1946 kierował jej strukturami we Flandrii Wschodniej[1]. W 1946 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Izby Reprezentantów, odnawiał go w kolejnych wyborach, wykonując go do 1971[1][3].
W latach 1950–1961 był federalnym przewodniczącym PSC-CVP[3]. W 1958 otrzymał tytuł honorowy ministra stanu[1]. Od kwietnia 1961 do lipca 1965 sprawował urząd premiera[3], stojąc na czele koalicji chadeków z socjalistami[2]. Po rozłamie partii na dwa odrębne ugrupowania działał w niderlandzkojęzycznej Chrześcijańskiej Partii Ludowej[1]. W latach 1968–1973 wchodził w skład dwóch rządów Gastona Eyskensa; w pierwszym (do 1972) był ministrem bez teki, w drugim pełnił funkcję sekretarza stanu, w obu odpowiadał za sprawy polityki naukowej[2][4].
Od 1971 do czasu swojej śmierci w 1973 był członkiem Senatu oraz Cultuurraad (organu poprzedzającego powstanie Rady Flamandzkiej). W ostatnim roku życia pełnił funkcję przewodniczącego rady Katholieke Universiteit Leuven[1]. Zmarł na chorobę nowotworową[2].