Loading AI tools
rodzaj dźwięku spółgłoskowego Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Spółgłoska szczelinowa dwuwargowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana symbolem [β].
Numer IPA | 127 | |||
---|---|---|---|---|
β | ||||
Jednostka znakowa |
β | |||
Unikod |
U+03b2 | |||
UTF-8 (hex) |
ce b2 | |||
Inne systemy | ||||
X-SAMPA | B | |||
Kirshenbaum | B | |||
IPA Braille↗ | ⠨⠃ | |||
Przykład | ||||
informacje • pomoc | ||||
| ||||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
W czasie artykulacji podstawowego wariantu [β]:
Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:
Artykulacja spółgłoski szczelinowej [β] różni się od artykulacji spółgłoski wargowo-zębowej [v] tylko miejscem powstania szczeliny.
Spółgłoska szczelinowa dwuwargowa to inaczej spółgłoska frykatywna bilabialna.
W niektórych językach występuje spółgłoska półotwarta dwuwargowa, w czasie artykulacji której szczelina między wargami jest większa. Nie ma dla niej odrębnego symbolu w IPA. Gdy niezbędne jest odróżnienie jej od spółgłoski szczelinowej, stosuje się zapis ze znakiem diakrytycznym wskazującym na szerszą szczelinę: [β̞].
W czasie artykulacji podstawowego wariantu [β̞]: