![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Shiba_Sonome_by_Kurihara_Nobumitsu.jpg/640px-Shiba_Sonome_by_Kurihara_Nobumitsu.jpg&w=640&q=50)
Sonome Shiba
japońska poetka / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Sonome Shiba (jap. 斯波 園女 Shiba Sonome; ur. w 1664 r. w okolicach Ise Jingū, zm. 21 maja 1726 r.) – japońska poetka działająca w okresie Edo. Przyjaciółka i uczennica Bashō Matsuo. Tworzyła haiku i waka[1][2].
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Shiba_Sonome_by_Kurihara_Nobumitsu.jpg/640px-Shiba_Sonome_by_Kurihara_Nobumitsu.jpg)
Córka kapłana shintō z prowincji Ise[1]. Wyszła za mąż za Ichiyū Shibę, okulistę amatorsko zajmującego się poezją, i około 1692 r. przeprowadziła się z nim do Osaki[1]. W Osace zawodowo zajmowała się sądzeniem w konkursach haikai[3][1]. Po śmierci męża, około 1704-1705 r. przeniosła się do Edo, gdzie podjęła praktykę okulistyczną, jednocześnie kontynuując pracę jako nauczycielka i sędzia haikai[1][2]. W 1718 r. została mniszką buddyjską i przyjęła imię „Chikyō-ni”, nie zaprzestając wszakże działalności literackiej[3]. Mieszkając w Edo zredagowała dwie antologie haikai: Kiku no chiri (zawierająca utwory 378 poetów) oraz Tsuru no tsue (zawierająca utwory 99 poetów)[1]. Sama również była autorką ponad tysiąca utworów[1].
Była uczennicą Bashō od 1689 r. aż do jego śmierci w 1694 roku.[4][2] Po przeprowadzce do Edo kontynuowała studia poetyckie u ucznia Bashō, Kikaku. Plotki przypisywały jej spowodowanie śmieci Bashō, który zmarł dwa tygodnie po wizycie w domu rodziny Shiba[2].