Rumelia Wschodnia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rumelia Wschodnia (bułg. Източна Румелия, tur. Rumeli-i Sarki) – dawne państwo autonomiczne na Bałkanach istniejące od 1878 do 1885 roku (formalnie do 1908). Stolicą kraju był Płowdiw.
1878–1908 | |||||
| |||||
Stolica | |||||
---|---|---|---|---|---|
Data powstania |
13 lipca 1878 | ||||
Data likwidacji |
5 października 1908 | ||||
Populacja • liczba ludności |
| ||||
Język urzędowy | |||||
![]() | |||||
Położenie na mapie świata ![]() | |||||
42°08′36″N 24°44′56″E |
Rumelię Wschodnią utworzono na mocy traktatu w Berlinie w 1878 roku. Zgodnie z jego postanowieniami kraj pozostawał formalnie prowincją osmańskiej Turcji, posiadał jednak szeroką autonomię wewnętrzną (stanowiącą faktycznie narzędzie bułgarskiej zwierzchności nad prowincją). Na czele kraju stał gubernator generalny.
6 września 1885 prowincję zajęły wojska bułgarskie. Na mocy podpisanego w Stambule układu Tofano zawartego 24 marca 1886 Turcja przekazała Księstwu Bułgarii całkowite zwierzchnictwo nad prowincją. Oficjalnie Rumelię Wschodnią włączono do Bułgarii w 1908 r.