Loading AI tools
oficer Wojska Polskiego Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Romuald Żurakowski (ur. 9 lub 22 sierpnia 1885, zm. 29 sierpnia 1955) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Płk Romuald Żurakowski podczas Święta Niepodległości 1937 w Warszawie | |
![]() | |
Data urodzenia |
9 lub 22 sierpnia 1885 |
---|---|
Data śmierci |
29 sierpnia 1955 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca pułku |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Urodził się 9[1] lub 22[2] sierpnia 1885. 25 grudnia 1918 został przydzielony do 21 pułku piechoty[3]. 15 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem od 1 stycznia 1918[4]. Został awansowany do stopnia majora piechoty. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W jednostce pełnił stanowisko dowódcy pułku od 28 listopada 1919 do 9 marca 1920, następnie od 28 do 30 lipca 1920. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5], a następnie d stopnia pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[6][7][8]. Od 1923 nadał dowodził 21 pułkiem piechoty, w tym w 1923 w stopniu podpułkownika jako p.o. dowódcy pułku[9], a od 1924 jako pułkownik formalnie dowódca[10]. Z dniem 25 września 1924 roku został zwolniony z obowiązków zastępcy członka Oficerskiego Trybunału Orzekającego[11]. W sierpniu 1926 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 28 Dywizji Piechoty w Warszawie[12][13]. Stanowisko pełnił do 3 sierpnia 1931, gdy został mianowany pomocnikiem dowódcy Okręgu Korpusu Nr I do spraw uzupełnień[14][15]. W grudniu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska[16]. Z dniem 30 listopada 1935 został przeniesiony w stan spoczynku[17]. Był żonaty[18].
Zmarł 29 sierpnia 1955[19]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 257a-3-21)[19].