Loading AI tools
włoski polityk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Roberto Fiore (ur. 15 kwietnia 1959 w Rzymie) – włoski polityk, przedsiębiorca, lider neofaszystowskiej partii Forza Nuova, eurodeputowany VI kadencji w latach 2008–2009.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Poseł do PE VI kadencji | |
Okres |
od 16 maja 2008 |
Przynależność polityczna |
Szkołę średnią ukończył w 1977, od 1986 zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej[1].
W 1980 przyjechał do Wielkiej Brytanii, uciekając przed włoskimi śledczymi, prowadzącymi postępowanie w sprawie dokonanego przez działaczy faszystowskiego ugrupowania Nuclei Armati Rivoluzionari (NAR) parę miesięcy wcześniej zamachu terrorystycznego na dworcu kolejowym w Bolonii[2][3]. Wkrótce został zatrzymany przez funkcjonariuszy Scotland Yardu, jednak włoskie władze nie doprowadziły do jego ekstradycji. Zamieszkał na stałe w Londynie, rozpoczął współpracę z Nickiem Griffinem, wspólnie prowadzili biuro turystyczne[2]. W międzyczasie toczył się zaoczny proces w Rzymie, w którym został oczyszczony z zarzutów współudziału w zamachu, lecz skazany na karę 9 lat pozbawienia wolności (obniżoną do 5 i pół roku w wyniku procesu apelacyjnego) za działalność w ugrupowaniu o charakterze terrorystycznym. Ostatecznie wykonanie kary uległo przedawnieniu, dzięki czemu Roberto Fiore mógł w 1999 powrócić do Włoch[2][3]. Na początku lat 90. współtworzył wspólnie z Nickiem Griffinem International Third Position, która poprzez sieć sklepów charytatywnych pozyskiwała fundusze na druk neofaszystowskich materiałów propagandowych[4].
W 1997 był jednym z założycieli partii Nowa Siła, której został przewodniczącym[1]. Jest określany mianem faszysty[2][3] i prawicowego ekstremisty[5]. Według doniesień mediów, w trakcie pobytu w Wielkiej Brytanii był współpracownikiem tajnego brytyjskiego wywiadu zagranicznego Secret Intelligence Service[6].
Przed wyborami europejskimi w 2004 Nowa Siła weszła w skład bloku wyborczego Alternatywa Socjalna, skupionego wokół Alessandry Mussolini. Roberto Fiore bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego z ramienia tego bloku.
W 2007 został dyrektorem CL English Language, szkoły językowej dla zagranicznych studentów[2]. W maju 2008 objął mandat europosła, zastępując Alessandrę Mussolini, wybraną do krajowego parlamentu. W PE pozostał deputowanym niezrzeszonym, pracował w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. Kadencję zakończył w lipcu 2009[7].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.