Loading AI tools
1. poziom rozgrywek ligowych w piłce nożnej mężczyzn w Argentynie Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Primera División, od 2020 Liga Profesional de Fútbol[1] – najwyższa klasa rozgrywkowa dla klubów piłki nożnej w Argentynie, jej rozgrywki wyłaniają mistrza kraju. Do 2015 roku rozgrywki były podzielone na dwie równorzędne części: Initial i Final. Initial (sezon otwarcia, od sierpnia do grudnia) oraz Final (sezon zamknięcia, od lutego do czerwca). Na zakończenie sezonu pomiędzy zwycięzcami obu części rozgrywany był mecz mający wyłonić mistrza. Od 2015 roku podział zniknął, a rozgrywki prowadzone są w klasyczny sposób.
![]() | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Oficjalny skrót |
LPF |
Dyscyplina | |
Organizator rozgrywek | |
Data założenia |
12 kwietnia 1881 |
Poprzednia nazwa |
Primera División (1881–2017) |
Partner TV |
Fox Sports |
Rozgrywki | |
Liczba drużyn |
26 |
Zwycięzca |
Mistrz Argentyny |
Niższy poziom ligowy | |
Puchary |
Copa Argentina |
Zwycięzcy | |
Pierwszy zwycięzca | |
Obecny zwycięzca |
Boca Juniors (2022) |
Najwięcej zwycięstw |
River Plate (37) |
Strona internetowa |
W Argentynie, po wielu latach, w sezonie 2011/2012 powróciły rozgrywki pucharowe, czyli Copa Argentina skupiające drużyny Primera División oraz Nacional B. Zasady spadku określa tabela trzyletnia, z której dwa najgorsze zespoły są relegowane. Mistrz i wicemistrz 2. ligi awansują bezpośrednio do Primera División, trzecia drużyna rozgrywa dwumecz barażowy z trzecią najgorszą drużyną tabeli trzyletniej.
Primera División jest zaliczana przez Międzynarodową Federację Historyków i Statystyków Futbolu do 5 najlepszych lig świata razem z angielską Premier League, hiszpańską Primera División, włoską Serie A oraz niemiecką Bundesligą. W roku 2015 liga została uznana za 4. najlepszą na świecie[2].
W sezonie 2022 rywalizowało 28 drużyn, z czegi 26 drużyn pochodziło z poprzedniego sezonu, plus dwie drużyny awansowały z Primera B Nacional. Nie miały miejsca żadne spadki z ligi w sezonie 2021. Sezon trwał od czerwca do października 2022 roku, przed Mistrzostwami Świata FIFA w Katarze. Rozgrywki prowadzone były w systemie jednorundowym, a każda z drużyn rozegrała 27 spotkań. Przywrócono system spadkowy, po tym jak został on zawieszony z powodu pandemii COVID-19.
Spadek z ligi oparty jest na tzw. systemie „uśredniania”. Na koniec każdego sezonu tworzy się tabelę drużyn pierwszoligowych wraz z ich średnią liczbą punktów w przeliczeniu na 1 mecz z ostatnich trzech sezonów. Dwie najgorsze drużyny w tej tabeli spadają do drugiej ligi (Primera B Nacional Argentina). Drużyny, które w tej „uśrednionej” tabeli zajęły miejsca 17 i 18 rozgrywają baraże z drużynami z drugiej ligi, które do tych baraży zdołały się zakwalifikować. Zatem liczba drużyn, które mogą co sezon awansować do pierwszej ligi waha się od 2 do 4.
Ogólnie przypuszcza się, że system „uśredniania”. zaprowadzony pierwszy raz w 1957 r., a pięć lat później zarzucony, przywrócono w nieco zmienionej formie w latach 80. XX w. w celu zminimalizowania możliwości spadku wielkich klubów. Wpływ na jego przywrócenie miał spadek z pierwszej ligi w 1981 r. San Lorenzo de Almagro, a inny wielki klub Racing Club był bardzo bliski tego nieszczęścia. Także w 1984 wielki Boca Juniors z trudem uniknął katastrofy. Pierwsza tabela uśredniająca powstała w sezonie 1983, wraz z powrotem do ligi San Lorenzo de Almagro.
Zawodowstwo w futbolu argentyńskim zostało wprowadzone w roku 1931. We wczesnych latach do narodowego związku piłkarskiego należały jedynie kluby z zespołu miejskiego Buenos Aires oraz z La Platy. Kluby z Rosario i Santa Fe dołączyły w późniejszych latach.
Każdego roku rozgrywano pojedynczy turniej i drużyna z największą liczbą punktów zostawała mistrzem Argentyny. Tak było aż do roku 1966 (jedynie w roku 1936 zwycięzcy Copa de Honor i Campeonato rozegrali mecz o mistrzostwo Argentyny).
Począwszy od roku 1967 rozgrywano dwa mistrzostwa w jednym sezonie: Metropolitano, mający taki sam skład, jak dotychczasowa liga, oraz Nacional, który był turniejem dla klubów z prowincji.
W argentyńskim futbolu doszło do rewolucji, a mniejsze kluby (najpierw Estudiantes, potem Vélez Sársfield, Chacarita Juniors i inne) przerwały hegemonię wielkiej piątki, która dzieliła pomiędzy siebie dotychczasowe tytuły.
Początkowo Nacional to były jednogrupowe mistrzostwa, z których 6 najlepszych drużyn awansowało do Metropolitano. W roku 1970 turnieje zostały od siebie oddzielone: Metropolitano miał własne grupy kwalifikacyjne, a Nacional dwie grupy i baraże. W 1977 Metropolitano stał się jednogrupową, dwurundową ligą.
Do roku 1983 Metropolitano zawsze rozgrywany był jako pierwszy. Potem nastąpiła zmiana i jako pierwszy rozgrywany był turniej Nacional.
Postępując za radą trenera reprezentacji Argentyny Carlosa Salvadora Bilardo, w roku 1985 zmodyfikowano strukturę rozgrywek. Tego roku po rozegraniu turnieju Nacional, rozegrany został nowy pojedynczy turniej systemem wiosna-jesień 1985/86. Ostatecznie zerwano z podziałem mistrzostw na Nacional i Metropolitano.
Pięć lat później jednoroczny turniej podzielono na dwa jednorundowe turnieje. W sezonie 1990/91 o mistrzostwo kraju zmierzyli się mistrzowie turnieju Apertura (Newell’s Old Boys Rosario) oraz Clausura (Boca Juniors Buenos Aires – wygrał w imponującym stylu, bez porażki). W obu meczach wygrali gospodarze po 1:0, ale w karnych Boca Juniors przegrał 1:3. Sytuacja ta wywołała wiele kontrowersji, doprowadzając do systemu obowiązującego do dziś, czyli że począwszy od sezonu 1991/92 w jednym sezonie Argentyna ma dwóch mistrzów – zwycięzcę turnieju Apertura (Otwarcia) i zwycięzcę turnieju Clausura (Zamknięcia). Co prawda w sezonie 1991/92 zwycięzcy obu turniejów rozegrali mecz o tytuł ogólnego mistrza, ale wyników nie wzięto pod uwagę i oba zespoły pozostały mistrzami Argentyny (wówczas były to River Plate Buenos Aires i Newell’s Old Boys Rosario – znów lepszy był klub z Rosario). Od następnego sezonu zaniechano tego typu pojedynków.
Pomimo że obecny system rozgrywek daje klubom prowincjonalnym otwarty dostęp do pierwszej ligi, począwszy od połowy lat 90. XX w. dominacja największych klubów argentyńskich Boca Juniors i River Plate wydaje się narastać. Tylko jeden klub spoza Buenos Aires i Rosario zdobył tytuł mistrza kraju (trzykrotnie dokonał tego Estudiantes La Plata), i nie zanosi się, by to się w przyszłości zmieniło.
Począwszy od sezonu 1995/96 w lidze argentyńskiej za zwycięstwo przysługują 3 punkty (dotąd zwycięzca otrzymywał tylko 2 punkty).
W Copa Libertadores w każdym roku tradycyjnie występowały dwa zespoły z Argentyny. Od roku 1987 CONMEBOL wspiera także inne puchary (na początku były to już zaniechane Supercopa Sudamericana, Copa CONMEBOL oraz Copa Mercosur) obecnie zastąpione przez Copa Sudamericana, a liczba klubów argentyńskich występujących w Copa Libertadores wzrosła do pięciu. Dlatego co najmniej pięć klubów obok udziału w rozgrywkach ligowych musi rozgrywać mecze w pucharach międzynarodowych.
Copa Libertadores pozostał najbardziej prestiżowym turniejem w Ameryce Południowej. Drużyny z Argentyny odniosły tutaj wielkie sukcesy. Independiente jest 7-krotnym triumfatorem, Boca – 5-krotnym, Estudiantes – trzykrotnym, River Plate – dwukrotnym, a Racing, Argentinos Juniors i Vélez Sársfield wygrywały po jednym razie.
Amatorskie mistrzostwa Argentyny – rozgrywki piłkarskie w Argentynie, rozgrywane od 1891 przed utworzeniem w 1931 ligi zawodowej.
Po raz ostatni amatorskiego mistrza Argentyny wyłoniono w 1934. Najwięcej tytułów mistrzowskich zdobył zespół Alumni – 10.
Objaśnienia:
Mistrz | Wicemistrz | Klub | |
---|---|---|---|
10 | 2 | Alumni (razem z English High School AC) | |
9 | 1 | Racing Club | |
6 | 3 | Boca Juniors | |
5 | 2 | Lomas Athletic | |
4 | 2 | Huracán | |
3 | 3 | Belgrano AC | |
3 | 2 | San Lorenzo de Almagro | |
2 | 2 | Independiente | |
2 | 2 | Porteño | |
2 | 0 | Estudiantil Porteño | |
1 | 5 | River Plate | |
1 | 3 | Estudiantes La Plata | |
1 | 2 | Quilmes (włączając zdobycze Quilmes Rovers) | |
1 | 1 | Gimnasia y Esgrima La Plata | |
1 | 1 | Lomas Academy | |
1 | 0 | Saint Andrew’s | |
1 | 0 | Sportivo Barracas | |
1 | 0 | Sportivo Dock Sud | |
0 | 3 | San Isidro | |
0 | 2 | Banfield | |
0 | 2 | CA Estudiantes | |
0 | 2 | Flores Athletic | |
0 | 2 | Lobos | |
0 | 2 | Nueva Chicago | |
0 | 1 | Almagro | |
0 | 1 | Argentinos Juniors | |
0 | 1 | Barracas Athletic | |
0 | 1 | Barracas Central | |
0 | 1 | Colegiales | |
0 | 1 | Del Plata | |
0 | 1 | Gimnasia y Esgrima Buenos Aires | |
0 | 1 | Lanús Athletic | |
0 | 1 | Old Caledonians | |
0 | 1 | Platense | |
0 | 1 | Rosario Athletic | |
0 | 1 | CS Palermo | |
0 | 1 | Temperley | |
0 | 1 | Vélez Sarsfield |
Klub | Mistrz | Wicemistrz |
---|---|---|
River Plate | 35 | 29 |
Boca Juniors | 29 | 19 |
Independiente | 14 | 14 |
San Lorenzo de Almagro | 12 | 14 |
Vélez Sársfield | 10 | 8 |
Racing | 9 | 8 |
Newell’s Old Boys | 6 | 7 |
Estudiantes La Plata | 5 | 4 |
Rosario Central | 4 | 4 |
Argentinos Juniors | 3 | 1 |
Lanús | 2 | 4 |
Ferro Carril Oeste | 2 | 3 |
Huracán | 1 | 5 |
Banfield | 1 | 2 |
Quilmes | 1 | 1 |
Chacarita Juniors | 1 | 0 |
Arsenal de Sarandí | 1 | 0 |
Gimnasia y Esgrima La Plata | 0 | 5 |
Tigre | 0 | 3 |
Defensa y Justicia | 0 | 2 |
Talleres | 0 | 1 |
Colón | 0 | 1 |
Unión | 0 | 1 |
Racing Córdoba | 0 | 1 |
Godoy Cruz | 0 | 1 |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.