Plan portu lotniczego Chicago-O’Hare, z drogą startową 9R/27L przemianowaną na 10/28 od 5 lipca 2007 i nową drogą startową (2008) 9L/27R na północy portu
W 2005 w porcie lotniczym O’Hare wykonano 972246 operacji lotniczych, czyli 2663 dziennie (z tego 64% to ruch rejsowy komercyjny, 33% to taksówki lotnicze, 3% to lotnictwo ogólne i <1% to ruch lotniczy wojskowy)[2]. Do 2005 był pierwszym, lecz w 2005 został drugim portem lotniczym świata pod względem natężenia ruchu pasażerskiego – obsłużył wtedy ponad 76,5 mln pasażerów, niecałe 10 mln mniej niż port lotniczy Atlanta – Hartsfield-Jackson. Spadek ten został spowodowany przede wszystkim wprowadzeniem przez Federal Aviation Administration limitów lotów na O’Hare w celu zmniejszenia opóźnień w przylotach i odlotach[3]. W porcie O’Hare obecnie ma miejsce ponad jedna szósta wszystkich zawieszeń lotów rejsowych w USA[4].
Obecnie, port lotniczy O’Hare nadal jest drugim co do wielkości przewozów portem lotniczym USA i trzecim na świecie, obsługując w 2006 76248911 pasażerów (-0,3% liczby z 2005)[5].
Chociaż zdecydowana większość pasażerów lotniska podróżuje na liniach krajowych, port obsługuje ponad 60 międzynarodowych kierunków lotów, w tym do Warszawy i Krakowa (połączenie zawieszone w latach 2010–2017). W 2005 O’Hare było 4. lotniskiem USA pod względem ich liczby, za portem lotniczym im. Johna Kennedy’ego w Nowym Jorku, portem lotniczym w Los Angeles i portem lotniczym w Miami. Pod względem operacji towarowych (ang.: cargo), O’Hare był w 2005 15. portem na świecie.
Port lotniczy ma trzy pary równoległych dróg startowych, docelowo dróg ma być 8 (6 równoległych i para równoległych do siebie, pod kątem do pozostałych, bez krzyżowania, podobnie do układu portu lotniczego Dallas/Fort Worth). O’Hare ma 4 terminale lotnicze, z czego jeden obsługujący wyłącznie ruch międzynarodowy. Docelowo ma być wybudowany osobny nowy kompleks terminali z własnym dojazdem od zachodu.
Z portu lotniczego O’Hare korzystają regularnie 42 pasażerskie linie lotnicze oraz 27 linii cargo.
20 listopada 2008 roku oddana została – w ramach planu modernizacji – kosztem 450 milionów USA pierwsza z systemu nowych dróg startowych. Jej włączenie do eksploatacji ma zwiększyć łączną liczbę startów i lądowań do 900 tysięcy rocznie[6].
Faza 2 (przedłużenie i skrócenie dokonane, nowy pas w budowie)
Faza 3
Docelowy układ dróg startowych
Port O’Hare jest dobrze skomunikowany z centrum Chicago dzięki lotniskowej podziemnej stacji metra w Chicago. Darmowa przesiadka pozwala na dojazd metrem także do portu lotniczego Midway, jak i do wszystkich stacji metra w Chicago. Dzięki temu, cena szybkiego przejazdu z centrum do lotnisk komunikacyjnych w Chicago lub pomiędzy nimi jest jedną z najniższych gdziekolwiek: obecnie 2,25 USD (2009), a z lotniska do dowolnego punktu w mieście (do dwóch przesiadek autobusowych) – 2,50 USD[7].
Terminal 1
Tunel Terminalu 1, łączący Pris B z wolno stojącym na płycie lotniska Pirsem CPlan terminalu 1
Terminal 1 ma 53 bramki w 2 pirsach (concourse B oraz concourse C).
Uwaga: Przyloty z zagranicy są przyjmowane w Terminalu 5.
Pirs B (Concourse B)
Pirs B ma 21 bramek: B1–B12, B14–B22.
United Airlines (Albany, Amsterdam, Aruba, Atlanta, Baltimore/Waszyngton, Pekin, Boise, Boston, Bozeman [sezonowo], Buffalo, Burlington (VT), Cabo San Lucas, Calgary, Charlotte, Cincinnati/Northern Kentucky, Cancún, Cleveland, Columbus (OH), Cozumel, Dallas/Fort Worth, Dayton, Denver, Des Moines, Detroit, Fort Myers, Frankfurt, Grand Cayman, Grand Rapids, Harrisburg, Hartford/Springfield, Hongkong, Honolulu, Houston-Intercontinental, Indianapolis, Jackson Hole, Jacksonville, Kahului, Kansas City, Kona, Las Vegas, Liberia (CR) [sezonowo], Londyn-Heathrow, Los Angeles, Manchester (NH), Minneapolis/St. Paul, Miami, Montego Bay, Monachium, Nowy Orlean [sezonowo], Nowy Jork-LaGuardia, Newark, Oklahoma City, Omaha, Orange County, Orlando, Palm Springs [sezonowo], Paryż-Charles de Gaulle, Phoenix, Filadelfia, Pittsburgh, Portland (OR), Providence, Puerto Vallarta, Punta Cana, Raleigh/Durham, Richmond, Rochester (NY), Sacramento, Salt Lake City, San Antonio, San Diego, San Francisco, San Juan (PR), São Paulo-Guarulhos, Seattle/Tacoma, Szanghaj-Pudong, Singapur, St. Louis, St. Thomas, Tampa, Tokio-Narita, Toronto-Pearson, Tulsa, Vancouver, Waszyngton-Dulles, Waszyngton-Reagan, Wichita)
Pirs C (Concourse C)
Pirs C ma 32 bramki: C1-C12, C15, C16, C16A, C17, C18, C18A, C19-C32.
United Express obsługiwane przez GoJet Airlines (Burlington (VT), Cincinnati, Grand Rapids, Jacksonville (FL) [sezonowo], Manchester (NH) [sezonowo], Omaha, Portland (ME), San Antonio, St. Louis, Syracuse, Tulsa)
United Express obsługiwane przez Mesa Airlines (Allentown/Bethlehem, Atlanta, Appleton, Austin, Birmingham (AL), Boise, Buffalo, Cedar Rapids/Iowa City, Charleston (SC), Charlotte, Cleveland, Colorado Springs, Columbia, Des Moines, Greenville (SC), Jacksonville, Kansas City, Memphis, Moline/Quad Cities, Nashville, Portland (ME), Raleigh/Durham, Rochester (NY), Savannah, South Bend, Springfield (IL), Syracuse, Traverse City, Tulsa, Wichita, Wilkes-Barre/Scranton)
United Express obsługiwane przez Shuttle America (Albany, Albuquerque, Atlanta, Buffalo, Cedar Rapids/Iowa City, Columbus, Dallas/Fort Worth, Des Moines, Edmonton, Fort Myers, Hartford/Springfield, Halifax, Houston-Intercontinental, Indianapolis, Kansas City, Louisville, Miami, Minneapolis/St. Paul, Montreal, Myrtle Beach, New Orleans, Ottawa, Raleigh/Durham, White Plains)
United Express obsługiwane przez SkyWest (Akron/Canton, Allentown/Bethlehem, Appleton, Aspen [sezonowo], Austin, Billings, Birmingham (AL), Boise, Bozeman, Calgary, Cedar Rapids/Iowa City, Charleston (WV), Cincinnati, Cleveland, Colorado Springs, Columbus, Dayton, Des Moines, Edmonton, Fargo, Fayetteville (AR), Fort Wayne, Grand Rapids, Houston-Intercontinental, Indianapolis, Jacksonville [sezonowo], Kalamazoo, Kalispell, Kansas City, Knoxville, Lansing, Lexington, Lincoln, Louisville, Madison, Memphis, Milwaukee, Missoula, Moline/Quad Cities, Nashville, Norfolk, Omaha, Ottawa, Peoria, Pittsburgh, Providence, Rapid City, Roanoke, Saginaw, Salt Lake City, San Antonio, Savannah, Sioux Falls, South Bend, Springfield/Branson, Springfield (IL), Syracuse, Traverse City, Tulsa, Wausau/Stevens Point, Wichita, Wilkes-Barre/Scranton)
United Express obsługiwane przez Trans States Airlines (Albany, Bloomington, Harrisburg, Madison, Milwaukee, Moline/Quad Cities, Omaha, Raleigh/Durham [sezonowo], Richmond, Rochester (NY), South Bend, St. Louis, Syracuse, White Plains)
Terminal 2
Plan terminalu 2
Terminal 2 ma 33 bramki w 2 pirsach.
Uwaga: Przyloty z zagranicy są przyjmowane w Terminalu 5.
Pirs E (Concourse E)
Pirs E ma 16 bramek: E1, E1A, E2, E2A, E3, E4, E6–E15.
American Eagle Airlines (Albany, Atlanta, Baltimore/Waszyngton, Bloomington/Normal, Buffalo, Cedar Rapids/Iowa City, Champaign/Urbana, Charlotte, Chattanooga, Cincinnati, Cleveland, Colorado Springs, Columbus, Dayton, Des Moines, Detroit, Dubuque, Evansville, Fayetteville (AR), Flint, Fort Walton Beach/Valparaiso (FL) (od 5 września), Fort Wayne, Freeport, Grand Rapids, Green Bay, Greensboro (do 4 września), Greenville (SC), Halifax, Hartford/Springfield, Harrisburg, Huntsville, Indianapolis, Jackson, Jacksonville, Kalamazoo, Knoxville, La Crosse, Little Rock, Lexington, Louisville, Madison, Marquette, Memphis, Milwaukee, Mobile, Moline/Quad Cities, Montreal, Nashville, Nassau, Nowy Jork-JFK, Newburgh (do 5 września), Norfolk, Oklahoma City, Omaha, Ottawa, Pensacola, Peoria, Pittsburgh, Providence, Richmond, Rochester (MN), Rochester (NY), Shreveport, Springfield (MO), Syracuse, Toledo, Traverse City, Tulsa, Wausau/Stevens Point, White Plains, Wichita)
Pirs H (Concourse H)
Pirs H ma 20 bramek: H1, H2, H3A, H3B, H4–H10, H11A, H11B, H12–H18.
American Airlines (Acapulco [sezonowo], Atlanta, Austin, Pekin [od 4 kwietnia 2010], Boston, Bruksela, Cabo San Lucas, Cancún, Dallas/Fort Worth, Delhi, Denver, Detroit, Dublin, Eagle/Vail [sezonowo], El Paso, Fayetteville (AR), Fort Lauderdale, Fort Myers, Frankfurt, Hayden/Steamboat Springs [sezonowo], Honolulu [do 5 stycznia], Houston-Intercontinental, Indianapolis, Jackson Hole [sezonowo], Kansas City, Las Vegas, Londyn-Heathrow, Los Angeles, Manchester (UK), Meksyk, Miami, Minneapolis/St. Paul, Montego Bay [od 31 stycznia], Moskwa-Domodiedowo, Montrose/Telluride [sezonowo], Nowy Orlean, Nowy Jork-LaGuardia, Nowy Jork-JFK, Newark, Orange County, Orlando, Palm Springs [sezonowo], Paryż-Charles de Gaulle, Filadelfia, Phoenix, Portland (OR) [sezonowo], Puerto Vallarta [sezonowo], Raleigh/Durham, Reno/Tahoe, Rzym-Fiumicino [sezonowo], St. Louis, Salt Lake City, San Antonio, San Diego, San Francisco, San Jose (CA), San Juan (PR), Seattle/Tacoma, Szanghaj-Pudong, Tampa, Tokio-Narita, Toronto-Pearson, Tucson, Tulsa, Waszyngton-Reagan, West Palm Beach [sezonowo])
American Airlines obsługiwane przez Envoy Air (Allentown [od 2 kwietnia 2019][8], Destin/Ft. Walton Beach [od 9 marca 2019][8], Erie [od 3 maja 2019][8], Pensacola [od 9 marca 2019][8], State College [od 2 kwietnia 2019][8])
Terminal 4 stanowił tymczasowy terminal międzynarodowy od 1984 do 1993. Znajdował się na parterze głównego kilkupiętrowego parkingu lotniska. Pasażerowie lotów międzynarodowych zgłaszali się do Terminalu 4 i byli zabierani stamtąd bezpośrednio autobusami do samolotu. Od czasu oddania do użytku Terminalu 5, Terminal 4 został przeistoczony w zajezdnię autobusów miejskich, hotelowych i innego transportu ziemnego. Oznaczenie T4 zostanie zastosowane ponownie w przyszłości w ramach planowanej ekspansji portu.
Terminal 5 (International Terminal 5)
Plan terminalu 5
Terminal 5 ma 21 bramek w jednym pirsie.
Uwaga: Terminal 5 obsługuje wszystkie przyloty międzynarodowe do portu O’Hare (oprócz lotów odprawianych w ramach zdalnej wejściowej odprawy celnej i granicznej USA, tzw. border preclearance – obecnie zastosowanej głównie w Kanadzie), jak i następujące odloty międzynarodowe:
USA 3000 Airlines (Cabo San Lucas [sezonowo], Cancún [czartery], Cozumel [sezonowo], Fort Myers, Ixtapa/Zihuatanejo, Montego Bay, Puerto Vallarta, Punta Cana)