Plac Dominikański w Krakowie
plac miejski w Krakowie / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Plac Dominikański – plac w Krakowie na Starym Mieście, między ulicą Grodzką a ulicą Dominikańską i kościołem dominikanów.
Stare Miasto | |||
Plac widziany z zachodu, z ul. Grodzkiej. | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miejscowość | |||
50°03′33,0″N 19°56′18,0″E | |||
|
W okresie przedlokacyjnym był placem targowym. W XII i XIII w. przy głównym, romańskim kościele pw. św. Trójcy skupiała się duża osada, w której najwcześniej zaczęły wykształcać się samorządowe formy organizacyjne. W 1222 biskup Iwo Odrowąż przeniósł ww. parafię do kościoła Mariackiego, a na jej miejscu osadził sprowadzony z Bolonii zakon dominikanów[1]. Nazwa – Dominikański – utrwaliła się w latach 70. XIX wieku, wcześniej miejsce to nazywano ulicą Szeroką.
Przy placu tym, w domu numer 6 mieszkał Edmund Wasilewski – pierwszy poeta sławiący uroki podwawelskiego grodu. Fakt ten upamiętnia wmurowana tablica z inskrypcją:
W domu tym zmarł 14 listopada 1846 r. Edmund Wasilewski, wielkich talentów poeta, gorąco kochający ojczyznę. Kraj poniósł bolesną stratę przez wczesną śmierć Zacnego Obywatela. Ożeniony był z panną Schugt. Żył lat 30.
Po przeciwnej stronie, przy narożniku ulicy Grodzkiej, w domu numer 1 urodziła się Helena Modrzejewska, co poświadcza wmurowana tablica pamiątkowa autorstwa Wiesława Łabędzkiego.