Peter Burke
nowozelandzki rugbysta, trener i działacz sportowy / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Peter Burke (ur. 22 września 1927 w Tauranga, zm. 2 października 2017 w New Plymouth) – nowozelandzki rugbysta grający na pozycji wiązacza, reprezentant kraju, następnie trener i działacz sportowy.
Pełne imię i nazwisko |
Peter Standish Burke | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pseudonim |
Bugle[1] | ||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||
Data i miejsce śmierci | |||||||||||||
Wzrost |
188 cm | ||||||||||||
Masa ciała |
91 kg | ||||||||||||
Rugby union | |||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||
| |||||||||||||
Reprezentacja narodowa | |||||||||||||
| |||||||||||||
Rugby league | |||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||
|
Grać zaczynał w Edgecumbe Primary School, związany był z klubami Hawera, Marist, Stratford i Tukapa. W latach 1946–1947 grał dla zespołów reprezentujących Bay of Plenty i Auckland, a następnie ponad dekadę dla Taranaki. W nim w latach 1948–1959 rozegrał 117 spotkań zdobywając 37 punktów, będąc jego pierwszym w historii zawodnikiem z setką występów. Jako kapitan poprowadził regionalny zespół do zdobycia Ranfurly Shield w 1957 roku oraz w jego obronach w kolejnych dwóch sezonach, a także w meczach przeciwko Springboks czy British and Irish Lions podczas ich tournée w 1959[2][3][4][5][6][7][1].
Pierwsze powołanie do nowozelandzkiej kadry otrzymał w roku 1950, brał następnie także udział w jej sprawdzianach. W latach 1951–1957 rozegrał dwanaście zwycięskich spotkań dla nowozelandzkiej reprezentacji, w tym trzy testmecze[4][8][2][5][1]. Dodatkowo pięciokrotnie reprezentował także Wyspę Północną[4].
W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych był kolejno selekcjonerem Taranaki (w tym podczas serii obron Ranfurly Shield), zespołu Wyspy Północnej i kadry narodowej. Był także asystentem trenera Taranaki, w 1978 roku samodzielnie prowadził zespół Wyspy Północnej, a przez trzy lata juniorskie zespoły narodowe. Trenerem All Blacks był w latach 1981–1982 i pod jego wodzą drużyna przegrała zaledwie jeden z rozegranych wówczas siedmiu testmeczów, łącznie zaś odniosła dziewięć zwycięstw w jedenastu meczach[4][5][2][1].
Był także działaczem – prezesem klubu Tukapa, menedżerem kadry U-19 podczas jej wyjazdów, a także prezesem regionalnego i krajowego związku rugby, zasiadał także w jego komisjach[4][5][2].