Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
ORP Kania – polski trałowiec redowy z okresu zimnej wojny, a wcześniej radziecki T-243, jeden z dziewięciu pozyskanych przez Polskę okrętów projektu 253Ł. Okręt został zbudowany w 1945 roku w stoczni numer 189 w Leningradzie, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR przyjęto go w grudniu 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej jednostka została przekazana Polsce przez ZSRR na poczet części niemieckich reparacji wojennych i weszła w skład Marynarki Wojennej 5 kwietnia 1946 roku. Okręt, oznaczony podczas służby znakami burtowymi „KN” i T-25, został skreślony z listy floty w styczniu 1959 roku i następnie przekazany Centralnemu Ośrodkowi Szkolenia Morskiego Ligi Przyjaciół Żołnierza.
![]() Model trałowca proj. 253Ł | |
Klasa | |
---|---|
Typ |
proj. 253Ł |
Oznaczenie NATO |
T-301 |
Historia | |
Stocznia |
Nr 189 , Leningrad |
Położenie stępki |
początek 1945 |
Wodowanie |
lato 1945 |
![]() | |
Nazwa |
T-243 |
Wejście do służby |
grudzień 1945 |
Wycofanie ze służby |
1946 |
![]() | |
Wejście do służby |
5 kwietnia 1946 |
Wycofanie ze służby |
25 stycznia 1959 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
standardowa: 128 ton |
Długość |
38 metrów |
Szerokość |
5,7 m |
Zanurzenie |
1,5 m |
Napęd | |
3 silniki wysokoprężne Superior o łącznej mocy 480 KM 3 śruby | |
Prędkość |
12,5 węzła |
Zasięg |
3100 Mm przy prędkości 6 węzłów |
Uzbrojenie | |
2 działka kal. 45 mm 21-KM L/68 (2 x I) 4 wkm Colt kal. 12,7 mm (2 x II) ew. 12-18 min | |
Wyposażenie | |
trał kontaktowy OTSz-1 trał magnetyczny PEMT-2 2 trał akustyczny BAT-2p sonar Tamir-10 | |
Załoga |
37 |
Prace nad nowym typem niewielkiego trałowca (ros. MT – малый тральщик) projektu 253 rozpoczęto w ZSRR w 1942 roku[1]. Projekt okrętów został zmodyfikowany w oblężonym Leningradzie: główne zmiany polegały na uproszczeniu konstrukcji jednostek, co nadało im „kanciasty” kształt[1][2].
T-243 zbudowany został w stoczni numer 189 w Leningradzie[2][3]. Stępkę okrętu położono na początku 1945 roku, został zwodowany latem tego roku, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR wszedł w grudniu 1945 roku[3].
Okręt był niewielkim, przybrzeżnym trałowcem redowym[2]. Długość całkowita wynosiła 38 metrów, szerokość 5,7 metra i zanurzenie 1,5 metra[2][4]. Wyporność standardowa wynosiła 128 ton, zaś pełna 143 tony[2][3][uwaga 1]. Okręt napędzany był przez trzy 6-cylindrowe silniki wysokoprężne Superior o łącznej mocy 480 koni mechanicznych (KM)[2][3]. Trzy wały napędowe poruszały trzema śrubami[2][4]. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 12,5 węzła, zaś ekonomiczna – 8 węzłów[2][4]. Okręt zabierał 12 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3100 Mm przy prędkości 6 węzłów (lub 2500 Mm przy prędkości 8,6 węzła)[2][3].
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiły dwa pojedyncze działka półautomatyczne kal. 45 mm 21-KM L/68 oraz cztery chłodzone wodą karabiny maszynowe Colt kal. 12,7 mm (2 x II)[2][4]. Jednostka mogła też zabrać na pokład 12-18 min, umieszczanych na dwóch torach minowych biegnących wzdłuż burt od śródokręcia do rufy[2][4][uwaga 2]. Wyposażenie uzupełniały trały: trał kontaktowy Szulca OTSz-1, trał magnetyczny PEMT-2 i trał akustyczny BAT-2p[4][7]. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało sonar Tamir-10[3].
Załoga okrętu składała się z 37 oficerów, podoficerów i marynarzy[2][4].
T-243 służył początkowo we Flocie Bałtyckiej[8][9]. W 1946 roku jednostka wraz z 22 innymi okrętami została przekazana Polsce przez ZSRR na poczet części niemieckich reparacji wojennych[7]. 31 marca 1946 roku trałowiec przybył do Gdyni[10], zaś 5 kwietnia pod nazwą ORP „Kania” został przyjęty w skład Marynarki Wojennej[2][11]. Pierwszym polskim dowódcą jednostki został por. mar. Bartosz Siemaszko[2][12]. Przez początkowe trzy miesiące służby na okręcie w charakterze instruktorów przebywali marynarze radzieccy, którzy wyjechali do kraju 23 czerwca 1946 roku[13]. Okręt z oznaczeniem burtowym „KN” (zmienionym w czerwcu 1952 roku na T-25)[3][14] początkowo wchodził w skład 2. Dywizjonu Trałowców, włączonego następnie do Flotylli Trałowców[2][10]. Wraz z pozostałymi trałowcami jednostka była intensywnie eksploatowana, uczestnicząc w rozminowywaniu polskich wód terytorialnych[2][7]. W 1952 roku trałowiec poddano modernizacji: wymieniono część poszycia kadłuba, niektóre wręgi i pompy skrzydełkowe, wykonano nowe fundamenty i okucia pokładowe, a silniki Superior zostały zamienione na radzieckie 3D6[15]. Zmiany zaszły także w uzbrojeniu, gdyż zdemontowano amerykańskie karabiny maszynowe Colt, instalując w zamian radzieckie DSzK 2M-1 tego samego kalibru (2 x II)[16]. Koszt remontu wyniósł około 450 000 złotych (bez wartości silnika)[16]. Okręt został skreślony z listy floty 25 stycznia 1959 roku[17] i następnie przekazany Centralnemu Ośrodkowi Szkolenia Morskiego Ligi Przyjaciół Żołnierza, służąc pod nazwą „Jupiter” w Jastarni[2][4][uwaga 3].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.