![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Flag_of_Germany.svg/langpl-640px-Flag_of_Germany.svg.png&w=640&q=50)
Niemcy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Niemcy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – kadra sportowców z Republiki Federalnej Niemiec, którzy wystąpili na XXIII Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 2018 roku w Pjongczangu. Licząc 156 zawodników startujących w 14 dyscyplinach (wszystkich poza curlingiem) była jedną z największych reprezentacji.
![]() | ||||||
Kod MKOl |
GER | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018 Pjongczang | ||||||
Chorąży | ||||||
Liczba zawodników |
152 w 14 dyscyplinach | |||||
|
Na chorążego reprezentacji w trakcie ceremonii otwarcia został wybrany narciarz Eric Frenzel[1].
W finalnej klasyfikacji medalowej reprezentanci RFN zdobyli drugie miejsce, przegrywając tylko z Norwegami. Otrzymując 31 medali (z czego 14 złotych, 10 srebrnych i 7 brązowych) Niemcy znacznie poprawili wynik z Soczi (19 medali, 8 złotych).
Niemcy odnotowali bardzo dobry początek igrzysk. Pierwszy medal dla reprezentacji – złoty – zdobyła w sprincie biathlonistka Laura Dahlmeier[2]. Jeszcze tego samego dnia w konkursie na skoczni normalnej zwyciężył skoczek Andreas Wellinger, awansując drugim skokiem z piątego miejsca[3]. Następnego dnia sukces Dahlmeier w biathlonowym sprincie powtórzył strzelający tego dnia bezbłędnie Arnd Peiffer[4].
Po medalu Dahlmeier reprezentacja dołączyła do szczytu klasyfikacji medalowej ex aequo ze Szwecją, by – po tymczasowym wyprzedzeniu – na koniec dnia objąć prowadzenie samodzielnie[5]. Dalej traciła je tylko epizodycznie[6]. Po pięciu dniach medalowych reprezentacja Niemiec z siedmioma złotymi medalami, dwoma srebrami i trzema brązami prowadziła w klasyfikacji medalowej igrzysk wyprzedzając drużyny Holandii (5 medali złotych, 3 srebrne, 3 brązowe) i Stanów Zjednoczonych (4 medale złote, 1 srebrny i 2 brązowe)[7]. Po sześciu dniach medali było już piętnaście, z czego aż dziewięć złotych[8]. Przerwa w sukcesach przyszła dopiero siódmego dnia, gdy reprezentanci Niemiec nie zdobyli żadnego medalu.