Modrolotka szmaragdowa[3] (Cyanoramphus forbesi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Jest gatunkiem endemicznym, występującym na nowozelandzkich Wyspach Chatham. Narażona na wyginięcie.
- Systematyka
- Jest to gatunek monotypowy[4][5]. Od 1930 roku modrolotka szmaragdowa była powszechnie uznawana za podgatunek modrolotki żółtoczapkowej (C. auriceps), ale badania genetyczne dowiodły, że są to odrębne, choć bardzo blisko ze sobą spokrewnione gatunki[4].
- Zasięg występowania
- Występuje jedynie na dwóch sąsiadujących ze sobą wyspach: Little Mangere i Mangere, należących do archipelagu Chatham. Sporadycznie zalatuje na inne wyspy: Chatham, Pitt i Rangatira[2].
- Morfologia
- Długość ciała: około 23 cm. Masa ciała: około 95 g[6].
- Ekologia i zachowanie
- Jej zasięg występowania ograniczony jest do resztek rodzimej roślinności wysp, preferuje nieprzerwane pasma mieszanych lasów bukanowo-zastrzalinowych[6] oraz zarośla[2].
- Sezon lęgowy trwa od października do marca[6]. Gnieździ się w naturalnych szczelinach lub dziuplach martwych bądź żywych drzew, a także w opuszczonych norach petreli i innych zagłębieniach w ziemi lub pod drzewami[2]. W zniesieniu 5–9 jaj o wymiarach 25,4 × 21,6 mm[6].
- W skład jej diety wchodzi materia roślinna, w tym liście, pąki, kwiaty i nasiona, a także bezkręgowce, takie jak gąsienice i czerwce[6].
- Status, zagrożenia i ochrona
- Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2016 uznaje modrolotkę szmaragdową za gatunek narażony (VU – vulnerable); wcześniej, od 2000 miała ona status gatunku zagrożonego (EN – endangered). Liczebność populacji szacuje się na 250–999 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny[2]. Papuga ta została wpisana do Załącznika I konwencji waszyngtońskiej[7].
- W 1930 roku wymarła na wyspie Mangere, ale do 1973 roku ponownie ją skolonizowała. Przyczynami wymarcia były: wylesianie, wypalanie traw, wypas zwierząt hodowlanych oraz drapieżnictwo ze strony zdziczałych kotów[2]. W 1966 nowozelandzkie władze wykupiły wyspę i utworzyły tam rezerwat przyrody, usunięto też wszystkie zwierzęta hodowlane[8]. Mangere jest obecnie głównym miejscem występowania modrolotek szmaragdowych, a największe zagrożenie stanowi krzyżowanie z modrolotką czerwonoczelną (C. novaezelandiae chathamensis), która pomimo odstrzału wciąż osiedla się na wyspie. Populacja na Little Mangere jest słabo poznana, gdyż wyspa ta jest rzadko odwiedzana[2].
Szybkie fakty Domena, Królestwo ...
Zamknij
F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-10-07]. (ang.). Cyanoramphus forbesi. [w:] Species+ [on-line]. UNEP-WCMC, CITES Secretariat. [dostęp 2020-10-07]. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne: