![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/HK_Baron_crocolate_product_Nutrition_Facts_mark_Recycling-Code-22_Feb-2014_Best_Before_Date_n_Ingretients_paper_package.jpg/640px-HK_Baron_crocolate_product_Nutrition_Facts_mark_Recycling-Code-22_Feb-2014_Best_Before_Date_n_Ingretients_paper_package.jpg&w=640&q=50)
Numer E
kod substancji stosowanej jako dodatek do żywności / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Numer E – kod dodatku do żywności uznanego przez wyspecjalizowane instytucje Unii Europejskiej za bezpieczny i dozwolony do użycia. Nazwa pochodzi od kontynentu (Europy).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/HK_Baron_crocolate_product_Nutrition_Facts_mark_Recycling-Code-22_Feb-2014_Best_Before_Date_n_Ingretients_paper_package.jpg/640px-HK_Baron_crocolate_product_Nutrition_Facts_mark_Recycling-Code-22_Feb-2014_Best_Before_Date_n_Ingretients_paper_package.jpg)
Wykaz tych numerów (zwany listą E) jest sporządzany przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (wcześniej przez Komitet Naukowy ds. Żywności, Scientific Committee on Food) i następnie dołączany do odpowiedniej dyrektywy Komisji Europejskiej, która podlega zaaprobowaniu przez Parlament Europejski. Zgodnie z definicją użytą w tej dyrektywie dodatek do żywności może być dopisany do listy, gdy:
- istnieje technologiczna konieczność jego użycia
- nie służy on do wprowadzania w błąd konsumentów
- udowodniono, że jego użycie nie stanowi ryzyka dla zdrowia konsumenta.
Chociaż wszystkie dodatki na liście są zasadniczo bezpieczne, istnieją na ten temat liczne kontrowersje. Obowiązek umieszczania na etykietach numerów E umożliwia konsumentom unikanie produktów, w których są niechciane dodatki do żywności.
Lista E nie obejmuje dodatków smakowo-zapachowych identycznych z naturalnymi, których zgodnie z prawem unijnym nie trzeba specyfikować, gdy ich stężenie nie przekracza 1% masy produktu.
Dopuszczalne w Polsce ilości dodatków do żywności określają rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2010 w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych[1] oraz z dnia 22 kwietnia 2011 zmieniające rozporządzenie w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych[2].
100–199 | barwniki |
200–299 | konserwanty |
300–399 | przeciwutleniacze i regulatory kwasowości |
400–499 | emulgatory, środki spulchniające, żelujące itp. |
500–599 | środki pomocnicze |
600–699 | wzmacniacze smaku |
900–999 | środki słodzące, nabłyszczające i inne |
1000–1999 | stabilizatory, konserwanty, zagęstniki i inne |