![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Leuchtturm_in_Westerheversand.jpg/640px-Leuchtturm_in_Westerheversand.jpg&w=640&q=50)
Latarnia morska Westerheversand
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Latarnia morska Westerheversand (niem. Leuchtturm Westerheversand) – niemiecka latarnia morska na wybrzeżu Morza Północnego, na sztucznym wzgórku w pobliżu Westerhever[1]. W 1979 roku obsługa została zautomatyzowana, a domki latarników służą pracownikom Parku Narodowego Morza Wattowego i jako placówka badawcza Uniwersytetu w Kilonii[1].
![]() Zdjęcie lotnicze obiektu (2015) | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Miejscowość | |||
Wysokość wieży |
40[1] m | ||
Wysokość światła |
41[1] m n.p.m. | ||
Zasięg światła | |||
Data budowy |
1906-1907[1] | ||
Data uruchomienia |
1908[1] | ||
![]() | |||
|
Latarnia została (z wyjątkiem dolnej części i domów) wybudowana z gotowych części żeliwnych, wyprodukowanych przez hutę w Isselburgu[1]. Uprzednio usypano sztuczny pagórek, który zabezpieczał przed wyższym stanem wody i który wzmocniono palami, na których opiera się fundament[1]. Dwa domy dla latarników zostały rozmieszczone symetrycznie, aby zapewnić równowagę na sztucznym podłożu[1]. Budynki zostały oddane do użytku 17 lipca 1907[1].
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Leuchtturm_Westerheversand_bei_Nacht.jpg/640px-Leuchtturm_Westerheversand_bei_Nacht.jpg)
Oświetlenie było od początku elektryczne – początkowo prąd wytwarzał agregat prądotwórczy, później był dostarczany kablem[1]. Wieża ma wysokość 40 metrów, zaś wysokość światła wynosi 41 metrów[1]. Zasięg białego światła to 21 mil morskich, czerwonego 16,5, a zielonego – 17,5 mil morskich[2].
Latarnia jest udostępniona do zwiedzania (ze względów bezpieczeństwa nie są wpuszczane dzieci do 7 lat)[2]. Istnieje także możliwość zawarcia ślubu w budowli[2].