Kompatybilność elektromagnetyczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kompatybilność elektromagnetyczna (ang. ElectroMagnetic Compatibility – EMC) – zdolność danego urządzenia elektrycznego lub elektronicznego do poprawnej pracy w określonym środowisku elektromagnetycznym i nieemitowanie zaburzeń pola elektromagnetycznego zakłócającego poprawną pracę innych urządzeń pracujących w tym środowisku[1].
Oznacza to spełnienie trzech kryteriów:
Środowisko elektromagnetyczne jest to miejsce użytkowania urządzenia określone poziomem i charakterem zaburzeń pochodzących od ich źródeł. Źródłami tymi mogą być obiekty emitujące fale elektromagnetyczne celowo (np. nadajniki radiowe, telewizyjne lub radiolokacyjne) lub przypadkowo (np. urządzenia AGD).
Zgodnie z zaleceniami Polskiego Komitetu Normalizacyjnego termin „zaburzenie elektromagnetyczne” oznacza przyczynę, czyli zjawisko elektromagnetyczne, które może powodować „zakłócenie”, czyli degradację pracy urządzenia[2].
Pomiar emisji promieniowanych zaburzeń elektromagnetycznych i badania odporności na pole elektromagnetyczne wykonuje się w komorze bezodbiciowej[3] EMC.
Do badań EMC wykonywanych przez akredytowane laboratoria zalicza się m.in.:[4]:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.