Loading AI tools
niemiecki polityk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karl Borromäus Arnold (ur. 21 marca 1901 w Warthausen, zm. 29 czerwca 1958 w Düsseldorfie) – niemiecki polityk, działacz partii Zentrum i CDU, premier Nadrenii Północnej-Westfalii (1947–1956), p.o. prezydenta Niemiec w 1949 roku, przewodniczący Bundesratu (1949–1950)[1].
W latach 1944–1945 był więziony przez nazistów, zatrzymano go po nieudanym zamachu na Hitlera.
Po zakończeniu wojny i utworzeniu RFN został działaczem CDU. Z jej ramienia był premierem rządu kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia (1947–1956)[2]. Funkcja ta łączyła się także z miejscem w izbie wyższej parlamentu (Bundesrat); od września 1949 przewodniczący Bundesratu, jednocześnie (do wyboru Theodora Heussa) p.o. prezydenta Niemiec. 20 lutego 1956 został odwołany ze stanowiska szefa rządu Nadrenii Północnej-Westfalii (zastąpił go Fritz Steinhoff); w 1957 wybrany do Bundestagu, wkrótce zmarł na atak serca. Arnold należał do bardziej „lewicowej” (jak była określana) części CDU[1]. Przez pewien czas jego bliskim współpracownikiem był Rainer Barzel, który opuścił go po jego odwołaniu.