![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7d/POL_COA_Lubomirski_%2528RGB_color%2529.jpg/640px-POL_COA_Lubomirski_%2528RGB_color%2529.jpg&w=640&q=50)
Józef Lubomirski (1785–1870)
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Józef Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 26 września 1785, zm. w lipcu 1870 w Paryżu[1]) – tajny radca, senator kasztelan Królestwa Polskiego w latach 1825–1831, członek sejmu w latach 1830–1831, właściciel dóbr Dubno i Niewirkowa.
![]() Szreniawa bez Krzyża | |
Rodzina | |
---|---|
Data urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka |
Magdalena Raczyńska |
Żona |
Dorota Stecka-Olechnowicz |
Dzieci |
Był synem Michała Lubomirskiego i Magdaleny Raczyńskiej. 21 listopada 1808 w Międzyrzecu Koreckim poślubił Dorotę Stecką córkę Jana Kazimierza Steckiego chorążego wielkiego koronnego. Z tego małżeństwa na świat przyszedł jedyny syn Marceli.
W 1828 roku był członkiem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanu[2]
Po upadku powstania listopadowego Józef z rodziną znalazł się na emigracji w Paryżu, gdzie zmarł i został pochowany u boku żony i syna na cmentarzu Père-Lachaise.