Język licyjski
martwy język z rodziny anatolijskiej / Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Język licyjski (inaczej likijski, pis. oryg. 𐊗𐊕𐊐𐊎𐊆𐊍𐊆) – wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich, którym posługiwali się w VII–I wieku p.n.e. Licyjczycy, zamieszkujący Licję – starożytną krainę w południowo-zachodniej Azji Mniejszej. Zachowało się ok. 200 inskrypcji z drugiej połowy I tysiąclecia p.n.e. spisane alfabetem licyjskim, który był rozwinięciem alfabetu greckiego[1].
Szybkie fakty Obszar, Liczba mówiących ...
Obszar | |||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | |||
Pismo/alfabet |
alfabet licyjski | ||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Kody języka | |||
ISO 639-1 | xlc | ||
ISO 639-3 | xlc | ||
IETF | xlc | ||
Glottolog | lyci1241 | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Zamknij