![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Bucherverbrennung-book-burning-Nazi-1933-Institute.jpg/640px-Bucherverbrennung-book-burning-Nazi-1933-Institute.jpg&w=640&q=50)
Instytut Seksuologiczny w Berlinie
Z Wikipedii, wolnej encyclopedia
Instytut Seksuologiczny (niem. Institut für Sexualwissenschaft) – prywatny instytut naukowy położony w Tiergarten w latach 1919–1933.
![Thumb image](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Bucherverbrennung-book-burning-Nazi-1933-Institute.jpg/640px-Bucherverbrennung-book-burning-Nazi-1933-Institute.jpg)
Działał jako organizacja non-profit służąca pomocą osobom LGBT i angażująca się na rzecz ich praw będąc kontynuacją działań Magnusa Hirschfelda w ramach Komitetu Naukowo-Humanitarnego. Instytut Hirschfelda był szeroko znany w Berlinie, nie tylko z działań na rzecz spraw takich jak legalizacja homoseksualizmu czy aborcji oraz popularnych wieczornych wykładów z edukacji seksualnej, ale również dzięki zbiorowi książek i rękopisów na temat seksu, gromadzonego przez dyrektora od przełomu wieków[1]. W 1933 liczył, w zależności od szacunków, od 12 do 20 tys. książek i jeszcze większą kolekcję fotografii dotyczących tematu homoseksualizmu i erotyki[2]. Czasopismem Instytutu było Jahrbuch für sexuelle Zwischenstufen.
Instytut został założony w 1919 r. przez Magnusa Hirschfelda. W szczytowym okresie placówka przyjmowała 20 tys. pacjentów rocznie, także spoza Niemiec. Instytut kontynuował wysiłki na rzecz zniesienia paragrafu 175. W 1929 w Reichstagu przygotowano odpowiedni projekt zmiany legislacyjnej[3]. Do głosowania nie doszło skutkiem zmian politycznych w Republice Weimarskiej i objęcia władzy przez NSDAP.
- Zobacz też: Palenie książek w Niemczech w 1933 roku.
5 maja 1933 roku studenci z berlińskiej Szkoły Wychowania Fizycznego, członkowie Narodowosocjalistycznego Związku Studentów Niemieckich zajęli i splądrowali Instytut paląc 20 tysięcy woluminów i 5 tysięcy zdjęć, wymuszając tym samym rychłe zakończenie jego działalności.[4]