Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Félix María Zuloaga (ur. 31 marca 1813 w Álamos, zm. 11 lutego 1898 w Meksyku) – meksykański polityk konserwatywny i wojskowy, prezydent Meksyku (1858).
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Prezydent Meksyku (hiszp. Presidente interino)[1] | |
Okres |
od 11 stycznia 1858 |
Przynależność polityczna |
Konserwatyści |
Poprzednik | |
Następca |
Félix María Zuloaga urodził się 31 marca 1813 roku w Álamos[1]. Dorastał w Chihuahua, gdzie wstąpił do Gwardii Narodowej[1]. Walczył z Apaczami w Chihuahua i Majami na Jukatanie, bronił Monterrey podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej i wspierał generała Santa Annę (1794–1876) podczas jego rządów w latach 50. XIX w.[2]
17 grudnia 1857 roku przeprowadził zamach stanu w imieniu Ignacio Comonforta (1812–1863)[2][3]. Kongres został rozwiązany, członkowie gabinetu Comonforta i prezydent Sądu Najwyższego i kandydat na prezydenta Benito Juárez (1806–1872) aresztowany[3][2]. Zuloaga wraz ze swoimi zwolennikami proklamowali Plan z Tacubayi, który przewidywał zniesienie konstytucji z lutego 1857, wprowadzenie dyktatury prezydenta Ignacio Comonforta, a także zwołanie Konstytuanty[4][2]. Plan uzyskał poparcie kościoła katolickiego[2]. Comonfort uwolnił jednak Juáreza, który ustanowił alternatywny rząd w Guanajuato i pozyskał wsparcie 11 stanów dla sprawy liberałów[2]. W styczniu 1858 roku generał Jose de la Parra przeprowadził bunt przeciwko Comonfortowi, który zbiegł, a tymczasowym prezydentem został Zuloaga[2]. Zuloaga oparł swoje rządy na patriotyzmie i religii katolickiej, którą utrzymał jako oficjalne wyznanie w Meksyku[5]. Zdeklarował się również jako zwolennik niepodległości Meksyku[5].
W Meksyku funkcjonowały dwa rywalizujące ze sobą rządy – konserwatywny pod przywództwem Zuloagi i liberalny Juáreza, które we wkrótce zaangażowały się w wojnę domową[2]. Po początkowych porażkach, liberałowie odzyskali pozycję i siły się wyrównały[2]. Wobec narastającej opozycji i buntu konserwatywnych wojskowych pod przywództwem m.in. Manuela Roblesa Pezueli (1817–1862)[5], Zuloaga podał się do dymisji 23 grudnia 1858 roku[2] a Manuel Robles Pezuela objął urząd prezydenta[5].