Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Flaga Belize – jeden z symboli państwowych Belize. Została przyjęta 21 września 1981 wkrótce po uzyskaniu niepodległości od Wielkiej Brytanii.
Na niebieskim tle, na środku flagi widnieje herb Belize. Przedstawia on drzewo mahoniu, symbolizujące bogate zasoby drewna w Belize, obok którego stoi dwóch mężczyzn, podtrzymujących wspólnie tarczę – jeden jest metysem, a drugi mulatem. Trzymają oni narzędzia używane dawniej przez typowych robotników Belize pracujących przy wycince drzew: siekierę i wiosło (ścięte drewno transportowano rzekami). Tarcza podzielona jest na trzy sekcje – w prawym górnym rogu znajdują się skrzyżowane siekiera i wiosło, podobne do tych trzymanych przez mężczyzn, na białym tle; lewa górna sekcja składa się z, również skrzyżowanych, piły ręcznej i siekiery na tle żółtym, natomiast dolna część tarczy, nawiązując do dawnych herbów Brytyjskiego Hondurasu, przedstawia statek żeglujący po falującym morzu. Zwój pod tarczą z napisem w języku łacińskim "Sub umbra floreo" (pol. Rozkwitam w cieniu) odnosi się do lasów Belize, a także dawnego statusu Belize jako kolonii brytyjskiej. Pięćdziesiąt liści otaczających herb reprezentuje rok 1950, w którym pojawiły się pierwsze opory wobec władzy brytyjskiej. Na górze i na dole flagi znajdują się dwa wąskie, czerwone paski – mają one reprezentować partię opozycyjną[1].