Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Eparchia tobolska i tiumeńska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, z siedzibą w Tobolsku. Jej obecnym (2022) ordynariuszem jest metropolita tobolski i tiumeński Dymitr (Kapalin)[1], zaś funkcje katedry pełni sobór Mądrości Bożej i Zaśnięcia Matki Bożej w Tobolsku[2].
![]() Sobór Mądrości Bożej i Zaśnięcia Matki Bożej w Tobolsku | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba |
Tobolsk |
Data powołania |
1620 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Metropolia | |
Sobór | |
Biskup diecezjalny |
metropolita tobolski i tiumeński Dymitr (Kapalin) |
Dane statystyczne (2014) | |
Liczba osób zakonnych |
55 |
Liczba dekanatów |
3 |
Liczba parafii |
114 |
Liczba klasztorów |
4 |
Położenie na mapie obwodu tiumeńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Eparchia powstała w 1620 w celu prowadzenia działalności misyjnej wśród rdzennych ludów Syberii z inicjatywy współrządzących cara Michała I Romanowa oraz patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Filareta. W 1667 na wielkim soborze moskiewskim ustanowiono w Tobolsku metropolię, jako że eparchia ciągle rosła stając się najrozleglejszą w ówczesnej Cerkwi rosyjskiej. Do połowy XVIII w. terytorium eparchii pokrywało się z terytorium guberni syberyjskiej i obejmowało cały Ural, Syberię i Daleki Wschód Rosji[3]. W latach 80. XVII w. powstał sobór katedralny w Tobolsku – pierwszy obok miejscowego Kremla obiekt murowany za Uralem. Od XVIII w. eparchia prowadziła szeroko zakrojoną działalność misyjną i oświatową, którą zarzuciła dopiero po 1917[3]. W latach 20. XX wieku większość cerkwi eparchii i wszystkie podległe jej monastery zostały zdewastowane i zamknięte. Realną działalność administratura wznowiła dopiero po zmianie stosunku władz komunistycznych do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w okresie II wojny światowej; następnie została zlikwidowana i włączona do eparchii omskiej i tiumeńskiej. Do końca lat 80. w całym obwodzie tiumeńskim funkcjonowało osiem czynnych świątyń[3].
Eparchia została reaktywowana w 1990[3]. W 2011 z jej terytorium wydzielone zostały eparchie chanty-mansyjska i salechardzka[4], a w 2013 – eparchia iszymska[4].
W styczniu 2014 w eparchia liczyła 114 parafii, zgrupowanych w trzech dekanatach: jałutorowskim, tiumeńskim i tobolskim[4]. W tym czasie w administraturze działało 120 osób duchownych, w tym 55 zakonnych[4].
W 2014 w eparchii działały 4 monastery:[4]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.