Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Elvis Is Back! – dziesiąty album Elvisa Presleya wydany 8 kwietnia 1960 r. przez RCA Victor Records. Na liście najlepszych albumów magazynu Billboard płyta znalazła się na drugim miejscu, a w Wielkiej Brytanii zajęła pierwsze miejsce[1]. Przez wielu uważana jest za najlepszą w karierze Presleya. To także jego pierwszy album nagrany techniką stereofoniczną.[2]
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
Elvis Presley | ||||
Wydany | ||||
---|---|---|---|---|
Nagrywany |
marzec-kwiecień 1960 | |||
Gatunek | ||||
Długość |
31:54 | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent |
Steve Sholes, Chet Atkins | |||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
| ||||
Single z albumu Elvis Is Back! | ||||
|
Powołanie Elvisa do wojska w 1958 r. spowodowało jego zniknięcie ze sceny muzycznej na blisko dwa lata. W tym czasie piosenki, które wydał w latach 50., były już klasykami, a on niekwestionowanym królem rock and rolla, jednak w czasie jego nieobecności zaszło wiele zmian na rynku muzycznym, a rockandrollowe piosenki straciły swoją drapieżność i spontaniczność. Kiedy więc Elvis powrócił z wojska, jego menadżer Pułkownik Parker postanowił pokazać, że Elvisa wciąż ma „to coś” i już na pierwszej konferencji zapowiedział powstanie nowej płyty. Do jej nagrania zaproszono jego dawnych muzyków: gitarzystę Scotty’ego Moore’a, pianistę Floyda Cramera, perkusistę D. J. Fontana oraz wokalny kwartet The Jordanaires. Jedyną nową twarzą był gitarzysta Charlie Hodge, który później został członkiem Memphis Mafii i podstawowym muzykiem Elvisa pod koniec dekady, kiedy rozpoczął występy na żywo[3]. Ponieważ zapowiedź nowej płyty Presleya stała się wielkim wydarzeniem, to i presja była ogromna, ale Elvis postanowił, że odejdzie od swoich standardowych rockandrollowych brzmień i nagra piosenki w różnych stylach (doo-wop, gospel, blues, a nawet jazz)[2].
W 1988 r. wytwórnia RCA zdecydowała się wydać album na płycie CD. 18 maja 1999 r. pojawiła się jego reedycja, która zawierała sześć dodatkowych utworów nagranych w tym samym czasie co album. Trzy z nich (Stuck on You, Are You Lonesome Tonight?, i It's Now or Never) zostały wydane wcześniej jako single i znalazły się na liście magazynu Billboard[4].
18 stycznia 2011 r. wytwórnia Legacy Records wypuściła specjalną edycję, w skład której weszła wersja z 1999 r. cały album Something for Everybody oraz single Surrender, His Latest Flame i Good Luck Charm.
Utwór | Data nagrania | Tytuł | Autor | Czas trwania |
---|---|---|---|---|
1. | 20.03.1960 | Make Me Know It | Otis Blackwell | 1:58 |
2. | 03.04.1960 | Fever | John Davenport i Eddie Cooley | 3:31 |
3. | 03.04.1960 | The Girl of My Best Friend | Beverly Ross i Sam Bobrick | 2:21 |
4. | 03.04.1960 | I Will Be Home Again | Bennie Benjamin, Raymond Leveen, Lou Singer | 2:33 |
5. | 03.04.1960 | Dirty, Dirty Feeling | Jerry Leiber i Mike Stoller | 1:35 |
6. | 03.04.1960 | Thrill of Your Love | Stan Kesler | 2:59 |
Utwór | Data nagrania | Tytuł | Autor | Czas trwania |
---|---|---|---|---|
1. | 20.03.1960 | Soldier Boy | David Jones i Theodore Williams Jr. | 3:04 |
2. | 03.04.1960 | Such A Night | Lincoln Chase | 2:58 |
3. | 20.03.1960 | It Feels So Right | Fred Wise i Ben Weisman | 2:09 |
4. | 03.04.1960 | Girl Next Door Went A-Walking | Bill Rice i Thomas Wayne | 2:12 |
5. | 03.04.1960 | Like a Baby | Jesse Stone | 2:38 |
6. | 03.04.1960 | Reconsider Baby | Lowell Fulson | 3:39 |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.